მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
|
ნუ იამაყებხალხური |
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
კონკი-ჟღარუნანუნუ ჯანელიძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
გულსა მომაწვა ვარამიხალხური |
|
მგლოვიარე სერაფიმებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
 |
ვარსკვლავივაჟა–ფშაველა |
 |
წელო ახალო...ედუარდ უგულავა |
