მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
|
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
 |
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თვალს მიხვევენ...აკაკი წერეთელი |
|
მუშის ნატვრააკაკი წერეთელი |
|
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
