მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
|
ნუ იამაყებხალხური |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბაღშიელიზბარ გაბუნია |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
 |
ბაღში მივდივარსოფო გასიტაშვილი |
 |
ბასი-ბუსიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ნაპოლეონნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
საბავშვო ბაღთან დამშვიდობებამზია გოგნიაშვილი |
 |
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
|
ქებათა ქება ნიკორწმინდასგალაკტიონ ტაბიძე |
