მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
|
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
*** (გუშინ ძლიერ მოვიწყინე)ცირა ტურაშვილი |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ბაღშიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბაზალეთის ტბაილია ჭავჭავაძე |
 |
პოეტიაკაკი წერეთელი |
|
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
|
კაცური კაცის ცხოვრებამურმან ლებანიძე |
