მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ლოცვისთვისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
|
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კულუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
|
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
საქართველოშილადო ასათიანი |
 |
მე სული ჩემი ფეშქაშადბესიკი |
|
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვარდიდავით მაჩაბელი |
