მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
|
ბაღშიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედგარი მესამედგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
საახალწლოეთერ სამხარაძე |
 |
ბუკნაჭოედუარდ უგულავა |
 |
უფლისციხესთან სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
