მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
 |
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგრაგივი ჭიჭინაძე |
|
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ბაღში მივდივარსოფო გასიტაშვილი |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
|
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
|
ახალი გზააკაკი წერეთელი |
 |
საახალწლოეთერ სამხარაძე |
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
