მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
|
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
 |
მათეს გოგრავასილ გულეური |
|
მე და ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გამტყორცა სოფელმაბესიკი |
