მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
 |
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
|
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
ანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
საქართველოშილადო ასათიანი |
 |
ავადმყოფიაკაკი წერეთელი |
 |
მოხუცის დარიგებაიოსებ გრიშაშვილი |
|
პოეტიაკაკი წერეთელი |
