მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
 |
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
 |
*** (გუშინ ძლიერ მოვიწყინე)ცირა ტურაშვილი |
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
 |
ბაღინოდარ დუმბაძე |
|
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
|
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
სანთელიილია ჭავჭავაძე |
