kids.ge logo

მე სოფლის თავსა ვესახლე

ფავორიტებში დამატება
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ხოგაის მინდიხოგაის მინდი კვდებოდა, მზე წითლდებოდა, ცხრებოდა, ცა ჭეხდა, მიწა გრგვინავდა, სული გვიანა ჰხდებოდა, ჩამოდიო...ათასად კაცი დაფასდაათასად კაცი დაფასდა, ათიათასად ზრდილობა. თუ კაცი თვითონ არ არის, რას არგებს გვარიშვილობა....სიზმარი"წუხელი საზმარი ვნახე, ნეტავ, დედავ, რაო? - ალვისხე რომ წამოიქცა, ნეტავ, დედავ, რაო?"- "შვილო, შენი ტანი ...ტყის ზღაპარიპატარა ხეს დიდ ხემ უთხრა: „აღარა მსურს მე ხე მერქვას, ვინც არ გინდა, მესტუმრება და უგულოდ მაცლის მერქანს;...გულსა მომაწვა ვარამიგულსა მომაწვა ვარამი ვით ნაგუბარი წყალიო. რა მალე შევწუხებულვარ, გუნება მიძე მყრალიო; გამაგრდი, გულო, გუნ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026