მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგრაგივი ჭიჭინაძე |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
 |
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
 |
ავადმყოფიაკაკი წერეთელი |
 |
წელო ახალო...ედუარდ უგულავა |
|
მაგრამ მე რა ვქნაგალაკტიონ ტაბიძე |
