მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
 |
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სიცოცხლემ შხამი მასმიავაჟა–ფშაველა |
 |
ჩემო კარგო ქვეყანავ, რაზედ მოგიწყენია!..ილია ჭავჭავაძე |
 |
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
 |
ვანოგივი ჭიჭინაძე |
 |
ეტლზედბესიკი |
