მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
|
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
 |
ბასი-ბუსიმარიამ წიკლაური |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
|
მგლოვიარე სერაფიმებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გამტყორცა სოფელმაბესიკი |
|
მუშის ნატვრააკაკი წერეთელი |
