მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ლოცვისთვისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
|
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
ბაღშიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
სად?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (თეთრად გადახატულა)დიანა ღვალაძე |
 |
რეზის ლექსიელენე სალარიძე |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
საქართველოშილადო ასათიანი |
