მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
|
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
|
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
სწავლა მოსწავლეთადავით გურამიშვილი |
 |
გოდებააკაკი წერეთელი |
 |
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
|
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
