მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
|
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
*** (გუშინ ძლიერ მოვიწყინე)ცირა ტურაშვილი |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
|
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
 |
ნაპოლეონნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ვარსკვლავივაჟა–ფშაველა |
|
ირაკლი, მომგები ასი ომისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
