მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ბაღში მივდივარსოფო გასიტაშვილი |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
ელეგიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მელიქიშვილის გამზირიმურმან ლებანიძე |
 |
კრწანისის ყაყაჩოებილადო ასათიანი |
|
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
|
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
