მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
 |
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნუ იამაყებხალხური |
|
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
|
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სვისადმიბესიკი |
 |
ბუკნაჭოედუარდ უგულავა |
|
წუთისოფელი რა არი?ხალხური |
 |
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
 |
მელიქიშვილის გამზირიმურმან ლებანიძე |
