მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ნუ იამაყებხალხური |
 |
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
|
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (თეთრად გადახატულა)დიანა ღვალაძე |
 |
სამურაბე ბალიმანანა ტონია |
 |
მელიქიშვილის გამზირიმურმან ლებანიძე |
 |
სექტემბერი რას მღერისგივი ჭიჭინაძე |
