მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
 |
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ცისფერთვალა ქეთალუარა ჭანტურია |
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
|
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
 |
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
 |
*** (გუშინ ძლიერ მოვიწყინე)ცირა ტურაშვილი |
|
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
გამტყორცა სოფელმაბესიკი |
 |
მელიქიშვილის გამზირიმურმან ლებანიძე |
 |
ნაპოლეონნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
|
ქებათა ქება ნიკორწმინდასგალაკტიონ ტაბიძე |
