მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
|
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
 |
გოგრაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
წელო ახალო...ედუარდ უგულავა |
 |
გულსა მომაწვა ვარამიხალხური |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
 |
სიცოცხლემ შხამი მასმიავაჟა–ფშაველა |
