მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
 |
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
 |
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ლოცვისთვისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
 |
ბაღშიელიზბარ გაბუნია |
|
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
 |
წელო ახალო...ედუარდ უგულავა |
|
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
|
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
