მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
*** (გუშინ ძლიერ მოვიწყინე)ცირა ტურაშვილი |
 |
კონკი-ჟღარუნანუნუ ჯანელიძე |
|
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ვარდიდავით მაჩაბელი |
|
ედგარი მესამედგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
მხარი მხარს, მხარი მხარს!გალაკტიონ ტაბიძე |
