მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
 |
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
კონკი-ჟღარუნანუნუ ჯანელიძე |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
 |
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
 |
სამურაბე ბალიმანანა ტონია |
