მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
|
ნუ იამაყებხალხური |
|
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგრაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
|
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
|
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
 |
პეპელამ ყვავილებისგან ბარათი მიიღონესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
 |
ლოცვა ტრფიალისადავით მაჩაბელი |
|
უფლისციხესთან სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
 |
ბაზალეთის ტბაილია ჭავჭავაძე |
