მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
|
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
ბაღში მივდივარსოფო გასიტაშვილი |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
|
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სექტემბერი რას მღერისგივი ჭიჭინაძე |
|
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რა დახატა ბაქარმავასილ გულეური |
