მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კულუარა ჭანტურია |
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
|
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
ბაღში მივდივარსოფო გასიტაშვილი |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
ბედისადმიბესიკი |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ელეგიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნაპოლეონნიკოლოზ ბარათაშვილი |
