მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ნუ იამაყებხალხური |
 |
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ბასი-ბუსიმარიამ წიკლაური |
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
 |
კონკი-ჟღარუნანუნუ ჯანელიძე |
|
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
მუშის ნატვრააკაკი წერეთელი |
 |
ბუკნაჭოედუარდ უგულავა |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
