მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კულუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მეურნე იმედამანანა ტონია |
 |
გოდებააკაკი წერეთელი |
|
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვარდიდავით მაჩაბელი |
 |
უსულდგმულო ცხოვრებაილია ჭავჭავაძე |
