მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
 |
მამასხათუნა გულიაშვილი |
 |
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგრაგივი ჭიჭინაძე |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბაღში მივდივარსოფო გასიტაშვილი |
 |
პეპელამ ყვავილებისგან ბარათი მიიღონესტან კუპრავა |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
|
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
 |
ბასი-ბუსიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
|
ელეგიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ლოცვა ტრფიალისადავით მაჩაბელი |
 |
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
კაცური კაცის ცხოვრებამურმან ლებანიძე |
 |
გუთნის დედაალექსანდრე ჭავჭავაძე |
