მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
 |
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
