მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
 |
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
 |
საქანელაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
უცნაური მეეზოვენუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
 |
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
|
სად?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
