მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მარტი – აპრილსბონდო მაცაბერიძე |
 |
ჩემი ბაღიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
სავარჯიშო ლექსინანა პავლიაშვილი |
 |
კონკი-ჟღარუნანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სიცოცხლემ შხამი მასმიავაჟა–ფშაველა |
 |
ნინილუარა ჭანტურია |
 |
მელიქიშვილის გამზირიმურმან ლებანიძე |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
 |
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
