მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
 |
კულუარა ჭანტურია |
 |
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
პეპელამ ყვავილებისგან ბარათი მიიღონესტან კუპრავა |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
მათე და თხანუნუ ჯანელიძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
წელო ახალო...ედუარდ უგულავა |
|
ირაკლი, მომგები ასი ომისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ტყის ზღაპარიხალხური |
|
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
