ზებრას იუბილე

და−პა−ტი−ჟა ცხო−ვე−ლე−ბი,
ი−უ−ბი−ლეს იხ−დის ზებ−რა,
ზღარბ−მა ზა−გუმ მო−ი−ტა−ნა,
შუშ−ხუ−ნე−ბის მთე−ლი შეკვ−რა.

მე−ლი−ამ თქვა მე ვიმ−ღე−რებ,
გა−ვა−ო−ცებ ყვე−ლა სტუ−მარს,
ღვე−ზე−ლე−ბის გა−მო−ცხო−ბა,
და−ა−ვა−ლა ზებ−რამ ტუ−რას.

ციყვ−მა თხი−ლი მო−ი−ტა−ნა,
დათვ−მა ო−რი კას−რი თაფ−ლი,
ვირ−მა გოგ−რა მო−ა−გო−რა,
მაჩვ−მა ტყე−მა−ლი და წაბ−ლი.

გა−ა−ჩა−ღეს ქე−ი−ფო−ბა,
თა−მა−და ჰყავთ რუ−ხი მგე−ლი,
მგელ−მა ზებ−რა ა−დღეგრ−ძე−ლა,
სიმ−ღე−რით და ლხენა-ლხენით.

ლი−მო−ნათს სვამს სი−რაქ−ლე−მა,
ღვე−ზე−ლებს ჭამს ხარ−ბად ტუ−რა,
მე−ლამ სიმ−ღე−რა და−ი−წყო,
ჰა−რა−ლე და სისატუ−რა.

თაგვ−მა იმ−დე−ნი ი−ცი−ნა,
მა−გი−დი−დან გა−და−ვარ−და,
მაჩვს ცეკ−ვის დროს ფეხ−საც−მე−ლი,
ბნელ სო−რო−ში ჩა−უ−ვარ−და.

ტორ−ტის გაჭ−რის დრო მო−ვი−და,
ზებ−რამ სანთ−ლებს შე−უ−ბე−რა,
უ−ლო−ცა−ვენ, უმ−ღე−რი−ან,
მხი−ა−რუ−ლობს ირგვ−ლივ ყვე−ლა.

ცეკ−ვა−ვენ და ი−ცი−ნი−ან,
ტლინ−კებს იქ−ნევს ლა−ღად ვი−რი,
ტკბი−ლე−უ−ლის ჭა−მი−სა−გან
წა−მოსტ−კივ−და ჟი−რაფს კბი−ლი.

გა−ის−რო−ლეს შუშ−ხუ−ნე−ბი,
გა−ა−ნა−თეს ა−რე−მა−რე,
კუ სო−რო−დან ი−ჭყი−ტე−ბა,
გა−ო−ცე−ბით იფშვ−ნეტს თვა−ლებს.

დათ−ვის ბე−ლებ−მა და−ი−წყეს,
და−მა−ლო−ბა−ნას თა−მა−ში,
ციყ−ვი მე−ლას ე−ჯიბ−რე−ბა,
მარ−მე−ლა−დე−ბის ჭა−მა−ში.

მე ა−სე−თი ი−უ−ბი−ლე,
ცხოვ−რე−ბა−ში არ მი−ნა−ხავს,
მგე−ლი ზებ−რას ე−ცეკ−ვე−ბა,
ვი−რი ზურგ−ზე ის−ვამს კა−ტას.

მე−ლა ამ−ბობს მუ−დამ ა−სე,
მე−გობ−რუ−ლად ვი−ყოთ ყვე−ლა,
ჩვე−ნი ტყი−დან სულ ის−მო−დეს,
მხი−ა−რუ−ლი დელი-დელა.