kids.ge logo

მე და ღამე

ფავორიტებში დამატება
ეხ−ლა რო−ცა ამ სტრი−ქონს ვწერ, შუ−ა−ღა−მე იწ−ვის, დნე−ბა,
სი−ო, სარკმ−ლით მო−ნაქ−რო−ლი, ველ−თა ზღა−პარს მე−უბ−ნე−ბა.
მთვა−რით ნა−ფენს ა−რე−მა−რე ვერ ი−ცი−ლებს ვერ−ცხლის სა−ბანს,
სი−ო არ−ხევს და ა−ტო−კებს ჩემს სარკმ−ლის წინ ი−ა−სა−მანს.

ცა მტრე−დის−ფერ, ლურჯ სვე−ტე−ბით ი−სე ა−რის და−სე−რი−ლი,
ი−სე ა−რის სავ−სე გრძნო−ბით, ვით რით−მე−ბით ეს წე−რი−ლი.
სა−ი−დუმ−ლო შუ−ქით ა−რე ი−სე ა−რის შე−სუდ−რუ−ლი,
ი−სე სავ−სე უხვ გრძნო−ბე−ბით, ვით ამ ღა−მეს ჩე−მი გუ−ლი.

დი−დი ხნი−დან სა−ი−დუმ−ლოს მეც ღრმად გულ−ში დავატა−რებ,
არ ვუმჟ−ღავ−ნებ ქვეყ−ნად არ−ვის, ნი−ავ−საც კი არ ვაკა−რებ.
რა ი−ცი−ან მე−გობ−რებ−მა, თუ რა ნაღ−ველს ი−ტევს გუ−ლი,
ან რა ა−რის მის სიღრ−მე−ში სა−უ−კუ−ნოდ შე−ნა−ხუ−ლი.

ვერ მომ−პა−რავს ბნელ გუ−ლის ფიქრს წუ−თი წუთ−ზე უ−ა−მე−სი,
სა−ი−დუმ−ლოს ვერ მომ−ტა−ცებს ქა−ლის ხვევ−ნა და ა−ლერ−სი.
ვერც ძი−ლის დროს ნა−ზი ოხვ−რა და ვერც თა−სი ღვი−ნით სავ−სე,
ვერ წა−მართ−მევს, რაც გუ−ლის ბნელ სიღრ−მე−ში მო−ვა−თავ−სე.

მხო−ლოდ ღა−მემ, უ−ძი−ლო−ბის დროს სარკ−მელ−ში მო−კამ−კა−მემ,
ი−ცის ჩე−მი სა−ი−დუმ−ლო, ყვე−ლა ი−ცის თეთრ−მა ღა−მემ.
ი−ცის - რო−გორ დავრ−ჩი ობ−ლად, რო−გორ ვევ−ნე და ვე−წა−მე,
ჩვენ ორ−ნი ვართ ქვე−ყა−ნა−ზე: მე და ღა−მე, მე და ღა−მე!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

შავი ყორანიგზა გავიარე... მსურს მოვიხედო და დავინახო მთისა ქედები; შავი ყორანი გზაზე მომჩხავის: ”ნუ იხედები... ნუ იხ...მგლოვიარე სერაფიმებიმარმარილოს ქვეშ (მწუხარება უამრავ დროთა! მე პოეზიამ დავიწყების ცელს ამარიდა); საუკუნეთა სათვალავი მეკარგე...იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავიმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავ... იმგვარადვე მდევ... იმგვარადვე მკლავ. ო, როგორ მომწყურდი! მწუხარეა ...როგორც სიზმარიკვლავ მომაშუქებს მზე სიმტკიცეს დს დარიგებას, ბოლო არა აქვს ოცნებათ დენას, მე კარგად ვიცი, ვერ ახერხებს სი...ეფემერაცხენთა შეჯიბრებაზე ჩემი ლურჯა ცხენები ჰქროდნენ ეფემერული და ფერადი ქარებით, იყვნენ საუკუნენი, მაგრამ ვერ ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026