მეტეხი იდგა რუხი, პიტალო
მე−ტე−ხი იდ−გა რუ−ხი, პი−ტა−ლო.
შე−მოდ−გო−მის დღე მის−ცე−მო−და უ−სა−ზღვრო დუ−მილს,
მთაწ−მინ−და - მშვი−დი და მოყ−ვი−თა−ლო.
წიგ−ნის გვერ−დე−ბი ჩა−მოშ−ლი−ლი და ა−რე−უ−ლი
ი−ნა−ხავს ამ დღეს ჩუ−მი, ცბი−ე−რი.
მას−ში მარ−ხი−ა მოჩ−ვე−ნე−ბა სიზმა−რე−უ−ლი,
სუ−ლი შეშ−ლი−ლი და ბედ−ნი−ე−რი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები საქართველოზე
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
 |
არაბი ხარ?ანა კალანდაძე |
 |
საქართველოს დავხატავლილი ნუცუბიძე |
 |
წმინდა ნინოლუარა ჭანტურია |
 |
ოქროსფერი ხარიხებინათია ჯანაშია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები საქართველოზე
 |
*** (შავი ზღვა, შავქოჩრიანი)ნუნუ ჯანელიძე |
 |
მერცხლების საუბარისოფო გასიტაშვილი |
 |
მარი ზღმარტლითნანა გასვიანი |
 |
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
 |
ღმერთო დალოცენანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მოგონებავაჟა–ფშაველა |
|
სიკვდილი გმირისავაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომის სურათებიელენე სალარიძე |
|
სიყმე სიბერედ ვაქციევაჟა–ფშაველა |
 |
ლოცვა-ნანინამანანა ტონია |
