სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო, როგორია გაზაფხული, ან ვის მოჰყავს გაზაფხული? -შეხედე, გაზაფხულია, როცა ცივი ზამთარი დასრულდება და როგორც ამ ტყემლის ხეს გამოუვიდა კვირტები, ყვავილები და ყვავილობს დანარჩენი ხეებიც ასე გაყვავდებიან, გამწვანდებიან და ჭრელი კაბებით მოგვაწონებენ თავს... გაზაფხულია, როცა მდინარე არაგვის ხმა მტელი დღე და რამე გვესმის... ადიდებულია და ძლიერად ენარჩხება ქვებსა და დიდ ლოდებს... მოდის და აღვიძებს მთას, ხევს... გაზაფხულია, როცა დილით გაიღვიძებ და ფანჯარაში მზის სხივი ფარდიდან შემოიჭყიტება, როცა გაწვიმდენა, ჰაერში სველი მიწის, წვიმისა და სველი ყვითელი ნარცისების სურნელი დატრიალდება, ესე იგი, გაზაფხულია! რაფერია გაზაფხული? ფერადი, ხასხასა, წითელი, ყვითელი, მწვანე… -ღიმილით მითხრა მასწავლებელმა. -და როგორია გაზაფხული? -მხიარული, რწმენითა და იმედით სავსე. მაგრამ დაფიქრდი… ვის მოჰყავს გაზაფხული? იქნებ - შხაპუნა წვიმას, რომელიც ფრთხილად ეფერება მიწას და ყვავილებს

გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო,...