მოთხრობები   ›   გიორგი პაპუაშვილი   ›   მზიას პაპა

მზიას პაპა

ფავორიტებში დამატება

- ახალი წლის შესახვედრად ვემზადებით, - დაიტრაბახა ლიამ.

- ჩვენც, - უპასუხა მზიამ, - ამაღამ თოვლის პაპა მოვა და მოგვილოცავს.

- თოვლის პაპა არა! - ტუჩი აიბზუა ლიამ, - თოვლის პაპა სითბოზე ხომ სულ ჩამოდნება!

- აბა, ნახე, თუ არ მოვიდეს!

- ვინ მოგატყუა? თოვლის პაპა კი არა, ჩემი კარგი პაპა გვილოცავს ხოლმე.

მზია დაღონდა, მას ხომ პაპა არა ჰყავს, ოდესღაც დიდი სამამულო ომი ყოფილა, იქ წაუყვანიათ და ვეღარ დაბრუნებულა. ლიას კი ისეთი თეთრწვერა პაპა ჰყავს, რომ ყველას ეხარბება. სოფლიდან ჭრელი ხურჯინით ჩამოტანს ხოლმე თხილსა და კაკალს, ვაშლსა და მსხალს, კომშსა და ბროწეულს. ხურჯინის ცალ თვალში ხილი ალაგია, მერეში ინდარი და ქათამი, შოთის პურები და ნაზუქები.

მზია მოწყენილი დაბრუნდა შინ. დედა გოზინაყს აკეთებდა, ბებია ქათამს ფუფქავდა, მამა კი ღორის თავს ასუფთავებდა.

ლექსი და ავთანდილიც იქვე ტრილებდნენ. ყური ცქვიტად ეჭირათ და რასაც მშობლები დავალებდნენ, ყველაფერს აკეთებდნენ. ხან იქით გარბოდნენ, ხან - აქეთ.

- მეც მოგეხმარებით, - თქვა მზიამ.

- შენ აქ მოდი, აექ დამისკუპდი და ხელებში მიყურე, - უთხრა მამამ, - შენი მოხმარებაც ეს იქნება.

მზიას გახარდა. ასე ხშირად ეტყოდა ხოლმე მამა. ისიც მივა და ფისოსავით წამოსკუპდება სკამზე. თან მამას შესციცინებს და თან ათას რამეზე ეტიტინება. ახლაც ძველებურად მოკალათა მამის წინ.

- მამა, პაპა არ დაბრუნდება ომიდან? - მოლოდნელად შეკითხა მზია.

მამა უხალისოდ შეიშმუშნა.

- არ ვიცი, შვილო... შეიძლება დაბრუნდეს.

- ჩვენ ვინ უნდა მოგვილოცოს ახალი წელი?

- ვინა და... თოვლის პაპამ.

- ლიამ თქვა, არ მოვაო.

- ლიამ რა იცის!

- სითბოზე დადნებაო!

მამამ გაცინა, ღორის თავი ყურით შემოატრილა:

- ჩვენთან ისეთი თოვლის პაპა მოვა, სითბო ვერაფერს დააკლებს. აი, ამაღამ ნუ დაიძინებ და ნახავ!

- არ დავიძინებ, დედას გეფიცები, არ დავიძინებ!

- მაშინ ახლავე დაიძინე, რომ ახალწლის დადგომამდე გაგეღვიძოს.

- კარგი, დავიძინებ.

მზია მერე ოთახში გავიდა და თავის საწოლში ჩაგორდა. ერთხანს ლოგინში იწრილა და ბოლოს, როგორც იქნა, ჩაძინა. მაშინღა გაეღვიძა, ალექსიმ ტაში რომ შემოჰკრა და დაიძახა:

- ოცი წუთიღა აკლია, ვაშაა!

- თოვლის პაპა ხომ არ მოვიდა?! - იკითხა შემკრთალმა მზიამ.

- ჯერ არა! ოცი წუთი აკლია. ჩქარა ადექი, თორემ ლოგინში მოგისწრებს! - გასძახა ალექსიმ.

მზია ფაციფუცით წამოხტა და ძმებთან მივიდა:

- მამა სად არის?

- მეზობლებმა დაუძახეს.

მზიას ცოტა ეწყინა, მაგრამ ხმა არ ამოღია.

- თოვლის პაპა ნამდვილად მოვა? - ჰკითხა ძმებს.

- მოვა, - მიგო ალექსიმ.

- ლიამ თქვა, არ მოვაო.

- იმან რა იცის!

- თოვლის პაპა სითბოზე დადნებაო!

- ჩვენთან ისეთი თოვლის პაპა მოვა, რომ სითბო ვერაფერს დააკლებს, - გაიღიმა ავთანდილმა.

და-ძმანი გულისფანცქალით შეჰყურებდნენ საათს. ალექსი კი ხმამაღლა ითვლიდა:

- თხუთმეტი წუთიღა აკლია... თორმეტი... ათი... რვა... ხუთი... აი, საცაა დაკაკუნებს თოვლის პაპა...

ამ დროს მართლაც გაიღო კარი და ოთახში თოვლივით გათეთრებული ბერიკაცი შემოვიდა. ცალი ხელით ყავარჯენს ებჯინებოდა, მერეთი სინი ეჭირა. სინზე კი რა აღარ ეწყო: თხილი და კაკალი, ვაშლი და მსხალი, კომში და ბროწელი, ქათამი და გოზინაყი...

- მომილოცავს ახალი წელი! - თქვა ბოხი ხმით მოხუცმა, სინა მაგიდაზე დადგა, ბავშვებს სათითაოდ ჩამორიგა ტკბილელი და გულინად გადაჰკოცნა: - ასე ტკბილად დამიბერდით! გამრავლდით და გაიხარეთ!

მზიამ თავით ფეხებამდე შეათვალირა თოვლის პაპა და მამის შარვალი შეიცნო, მერე სახეზე დააკვირდა და... თვალებიც სწორედ მამასავით უცინოდა.

- თოვლის პაპავ, შენ ვინა ხარ? - ჰკითხა მზიამ.

- თოვლის პაპა ვარ, შვილო.

- არა ხარ თოვლის პაპა, ჩემი პაპა ხარ. ყოველ ახალ წელს მოდი ხოლმე და მოგვილოცე! - შეეხვეწა მზია.

მას შემდე ყოველ ახალ წელს ულოცავს მზიას პაპად გადაცმული მამა. მზიას უხარია. ბებოსაც უხარია. მარტო ლექსო და ავთანდილი იცინიან ეშმაკურად. ასე ფიქრობენ, მზია ტყუვდება და პაპა ჰგონიო.

რა ასაკის ბავშვისთვისაა ეს მოთხრობა საინტერესო?

როგორ ფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისთვის არის ეს მოთხრობა საინტერესო?


ფავორიტებში დასამატებლად უნდა შეხვიდეთ სისტემაში.
ხოლო თუ ჯერ არ გაქვთ გახსნილი ანგარიში kids.ge-ზე, გაიარეთ რეგისტრაცია