ნამგალო
ნამ−გა−ლო, ჩე−მო ნამ−გა−ლო,
ო−რად მოხ−რი−ლო რკი−ნა−ო,
შე−ნაც დაჰ−ბერ−დი, მე−ნა−ცა,
ორ−ნი−ვე ვყრი−ვართ ში−ნა−ო.
ის დრო არ სჯობ−და ამ დრო−სა
რომ მი−მიძ−ღო−დი წი−ნა−ო?
პირს ოფ−ლი გა−დამ−დი−ო−და,
რო−გორც ჟუ−ჟუ−ნა წვი−მა−ო.
ო−რად მოხ−რი−ლო რკი−ნა−ო,
შე−ნაც დაჰ−ბერ−დი, მე−ნა−ცა,
ორ−ნი−ვე ვყრი−ვართ ში−ნა−ო.
ის დრო არ სჯობ−და ამ დრო−სა
რომ მი−მიძ−ღო−დი წი−ნა−ო?
პირს ოფ−ლი გა−დამ−დი−ო−და,
რო−გორც ჟუ−ჟუ−ნა წვი−მა−ო.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შრომაზე
 |
ვარადანოდარ დუმბაძე |
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
მშენებელიშოთა ამირანაშვილი |
|
გაფრთხილებალუარა ჭანტურია |
|
ჩემო კარგოგიორგი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შრომაზე
 |
დიდედამზია მექერიშვილი |
 |
შემოდგომის ლეგენდებიცირა ტურაშვილი |
 |
რადიომ გამოაცხადანესტან კუპრავა |
|
შემოდგომას ბარაქაოცირა ტურაშვილი |
 |
ასე ვითვლიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შრომაზე
 |
მეხანძრე სპილოელიზბარ გაბუნია |
 |
*** (მამას ლურჯი პერანგი წითლად გავაფერადე)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ვარჯიშიმაყვალა მრევლიშვილი |
|
ლომსაც დაეჭიდებაშოთა ამირანაშვილი |
 |
ნუმცა მსმენია სიკვდილივაჟა–ფშაველა |
