სა−ღა−მო−ზე მე−გობ−რე−ბი
სა−თა−მა−შოთ წა−ვე−დით,
ბურ−თი მიგ−ვაქვს სა−ბურ−თა−ოდ
სოფ−ლის ბო−ლოს გავედით.

წესები გვაქვს, ვე−რა−ვინ
გათვ−ლას ვერ გა−დარ−ჩე−ბა,
ვინც ზედ−მე−ტი გა−მო−ვა
მა−ყუ−რებ−ლად დარჩება.

რა ვქნათ ზუ−რა არ შეგხვ−და,
არც ბურ−თი, არც კა−რი−ო,
მა−ყუ−რებ−ლად ი−ვარ−გე,
ტა−ში დაუკა−რი−ო.

სტადიონზე ჩვე−ნი გუნ−დი
საბრ−ძოლ−ვე−ლად გა−ნე−წყო,
სულ პირ−ვე−ლი წუ−თე−ბი−დან
თქე−ში წვი−მა დაიწყო.

აღარა ჩანს კა−რე−ბი,
მდგა−რი მწვა−ნე ბა−ლახ−ში,
ჩვენ ყვე−ლა−ნი ჩავფ−ლურ−ვართ
მუხ−ლე−ბამ−დე ტალახში.

მაისური და−მე−ხა,
ბუ−ციც შუ−ა გა−მე−ყო,
ბურ−თის ნაცვ−ლად სახ−ლი−დან
ნე−ტა ქოლ−გა წა−მე−ღო.