მთე−ლი ძალით,რომ ცდი−ლობს ყო−ველთ−ვის,
ჩვენთ−ვის გა−ათ−ბოს ყო−ვე−ლი დღე და
გა−ა−ფე−რა−დოს გრძნო−ბით სამ−ყა−რო,
მა−ინც რა−ო−დენ დი−დი−ა დე−და?!

საკვირველია რა−რიგ ა−ხერ−ხებს,
სა−გულ−და−გუ−ლოდ და−მა−ლოს სევ−და, 
ჩვენთ−ვის კი შექმ−ნას დღე-სასწაული,
მა−ინც რა−ო−დენ დი−დი−ა დე−და?!

რთულ დრო−ე−ბა−ში და−სუს−ტე−ბუ−ლი,
ყვე−ლა  გან−საც−დელს ებრ−ძო−ლოს
მხნედ და 
შეძ−ლოს შვი−ლისთ−ვის შე−უძ−ლე−ბე−ლი,
მა−ინც რა−ო−დენ დი−დი−ა დე−და?!

წინ-წინ ი−ა−როს და შვილს გა−უძღ−ვეს,
ა−სე  ამ−რი−გად ა−შო−როს ელ−და,
მას−ში აღ−ზარ−დოს ა−და−მი−ა−ნი,
მა−ინც რა−ო−დენ დი−დი−ა დე−და?!