ერ−თი თეთ−რი ბა−ჭი−ა ბა−ღი−დან გა−მო−იქ−ცა,
ა−ბა, ეს რა წე−სი−ა, მგო−ნი ცუ−დად მო−იქ−ცა.
და−ე−დევ−ნა და−რა−ჯი, მიჰყვ−ნენ მას−წავ−ლებ−ლე−ბი...
ბა−ჭი−ა კი მიჰქ−რო−და, მას დე−დისთ−ვის ამ−ბე−ბი და სტა−ფი−ლო მიჰ−ქონ−და -
თვი−თონ რომ მო−იყ−ვა−ნა ბა−ღის ბავშვ−თა ბოს−ტან−ში,
დღეს ყვე−ლა−ფერს გაცვ−ლი−და დე−დის ერ−თხელ კოც−ნა−ში.
ჰო−და, დე−დამ შე−ა−ქო და თან უ−საყ−ვე−დუ−რა:
- ბა−ღი−დან გა−მოქ−ცე−ვა, ცუ−დი ა−რის ბე−დუ−რა!
მა−ნაც ი−სე მო−ქუს−ლა, გზე−ბი ჭრე−ლად და−იყვ−ნენ,
ბაღ−ში გაჩნ−და, მდევ−რე−ბი შუ−ა გზა−ზეც კი არ იყვ−ნენ.