ხე დარგე
თბი−ლი−სე−ლი ხარ, შენს თბი−ლისს
მზის სხი−ვად გა−და−ე−ქარ−გე,-
ქორ−წი−ნე−ბის წინ ხე დარ−გე,
შვი−ლი გე−ყო−ლა, ხე დარ−გე!
ხე დარ−გე, რო−ცა მო−ი−წყენ,
რო−ცა მო−ილ−ხენ ხე დარ−გე,-
ლე−ლოს გა−ი−ტან, ხე დარ−გე,
კარგ ლექსს რომ დას−წერ, ხე დარ−გე!
თუ ვერ დას−წერე, რა უ−შავს,
ნურც რას ი−დარ−დებ, მე−ტად−რე,
ხის დარგ−ვა ხომ შე−გიძ−ლი−ა,
შენც ა−დე−ქი და ხე დარ−გე!
ლექსი 4 ~ 12 წლის ბავშვებისათვის
სხვა მომხმარებლების აზრით, ეს ლექსი საინტერესო შეიძლება იყოს საშუალოდ 4-დან ~ 12 წლამდე ბავშვებისთვის. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ვიდეო ლექსები
ბავშვების მიერ გაცოცხლებული მორის ფოცხიშვილის ლექსი „ხე დარგე“. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის ვიდეო, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე ის სხვებსაც!
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
დაეხმარეთ ბავშვს, მოიფიქროს რაც შეიძლება მეტი იდეა პრობლემის გადასაჭრელად, მაშინაც კი, თუ ისინი თავიდან აბსურდულად ჩანს.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
 |
წიგნიმზია გოგნიაშვილი |
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
 |
მესმის, მესმის სანატრელიილია ჭავჭავაძე |
|
ვაჟკაცსა უნდა უყვარდესხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
|
მუხასლუარა ჭანტურია |
 |
ჩვენი ტკბილი დედაენანესტან კუპრავა |
 |
საქართველოს მთებშინანა სამხარაძე |
 |
წვიმაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ხეებზე
 |
ქართული ორნამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
 |
რუსთაველ!ალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ფშავლის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
