მამული

ცვრი−ან ბა−ლახ−ზე თუ ფეხ−შიშ−ვე−ლა
არ გა−ვი−ა−რე - რა−ა მა−მუ−ლი?!
წი−ნა−პარ−თა−გან წა−ვი−და ყვე−ლა,
სხვა ხალ−ხის ის−მის აქ ჟრი−ა−მუ−ლი.

გა−შა−ლა ვე−ლი ნელ−მა ნი−ავ−მა,
და მე−ლან−დე−ბა მე მის წი−აღ−ში
მო−ხუ−ცი მა−მა, მო−ხუ−ცი მა−მა
სასხ−ლა−ვით ხელ−ში და−დის ვე−ნახ−ში.

აქ თი−თო ლერ−წი და თი−თო ყლორ−ტი
მას−ზე ოც−ნე−ბას და−ემგ−ვა−ნე−ბა!
ი−სევ ამწ−ვან−და მდე−ლო და კორ−დი!..
დავ−დი−ვარ... ვწუხ−ვარ და მე−ნა−ნე−ბა!