kids.ge logo

მაგრამ მე რა ვქნა

ფავორიტებში დამატება
მაგ−რამ მე რა ვქნა, მე, ვი−საც სუ−ლი
მაქვს და−წე−წი−ლი მწა−რე ქა−რე−ბით,
ვინც აღ−ტა−ცე−ბა არ ვი−ცი სრუ−ლი
არც სიყ−ვა−რუ−ლით, არც მწუ−ხა−რე−ბით.

მე, ვი−საც მტანჯ−ვე−ლი აზ−რად გა−უ−არს -
დაკ−მა−ყო−ფილ−დეს ი−სევ თბი−ლი−სით,
ვინც ღა−მით დასწ−ვავს შო−პენ−გა−უ−ერს,
რომ უფ−რო მძაფ−რად ი−ცხოვ−როს დღი−სით.

გა−დი−ა, მე ხომ ღა−მის ლან−დე−ბი
მიგ−ვი−ა−ნე−ბენ საყ−ვა−რელ ნდო−მას,
სიკვ−დილ−ში რო−დი ვეჭ−ვი−ან−დე−ბი,
ვხე−დავ შეც−დო−მას.

მე დე−მო−ნე−ბი ქროლ−ვით მა−რა−დით
მო−მა−გო−ნე−ბენ და−ფა−რულ შხა−მით,
რომ უ−ი−მე−დოდ მივქრო−დი ღა−მით
გა−ტე−ხილ შუ−ბით და მუ−ზა−რა−დით.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

იცვალნენ დრონიიცვალნენ დრონი. წარსულის დიდის დიდებას ვხედავ არასაკმარისს. ღელავს ფაზისი და მტკვარის მშვიდის ამოოხვრაა მ...მოგონება ჩვენი ჭალისასაღამო ხანად ჩალანდრის ცხენი მე მაგონებდა გორებს შორებელს, ფშანში ლანდივით დასცქეროდნენ ხენი ბინდის მეგობ...ქარი მოგონებათააგვისტო. თბილი სამხრეთის ქარი შენს ლაჟვარდოვან მანდილში ჰქროდა; ისმოდა შორი „რაშო-და შოდა და კრიალე...იერიიყო დილა მშვენიერი დილა ფერადი, მაგრამ უცებ წამოვიდა ცაიერადი. ასე იყო შენი დილაც ბედისწერამდი. სანამ ყოფ...მშვიდზე მშვიდიმშვიდზე მშვიდი ცხრაას შვიდი, უეცარი ომის ზარი. იყო მწარე ჩვენი შარის შეშფოთება უზეცარი. სევდიანად შეწყდა ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026