სოფო და სოკო
მუ−ხის ძირ−ზე, ტყის კი−დე−ში,
ა−მო−სუ−ლა ერ−თი სო−კო,
კა−ლა−თით და წი−თელ ქუ−დით,
მას წა−ად−გა თავ−ზე სო−ფო.
და−ი−წუ−ნა, არ მოკ−რი−ფა,
სო−კოაო ძლი−ა−ერ ცუ−დი,
გო−გო−ნასთ−ვის მო−უ−პა−რავს,
თურ−მე მას წი−თელი ქუ−დი.
ა−მო−სუ−ლა ერ−თი სო−კო,
კა−ლა−თით და წი−თელ ქუ−დით,
მას წა−ად−გა თავ−ზე სო−ფო.
და−ი−წუ−ნა, არ მოკ−რი−ფა,
სო−კოაო ძლი−ა−ერ ცუ−დი,
გო−გო−ნასთ−ვის მო−უ−პა−რავს,
თურ−მე მას წი−თელი ქუ−დი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და გულუბრყვილო პატარები
 |
ფანქარიშოთა ამირანაშვილი |
 |
გაზაფხულინოდარ დუმბაძე |
|
იანოდარ დუმბაძე |
 |
არსენაილია სიხარულიძე |
 |
ყიყლიყო, მამალო!ხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და გულუბრყვილო პატარები
 |
ვასოს დაბადების დღელელა გაბური |
 |
ვინ უპასუხებს ირაკლისვასილ გულეური |
 |
ჭკვიანი ნანამანანა კაკაჩია |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
 |
იანანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და გულუბრყვილო პატარები
 |
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
 |
შემოღამება მთაწმინდაზედნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
 |
ოპუნცია კაქტუსიმანანა ტონია |
 |
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
