სუმბული და მწირი
სუმ−ბუ−ლო, სად არს ფე−როვ−ნე−ბა შე−ნი სა−ა−მო,
რომ შენ−სა მჭვრე−ტელს არ გა−აჩნ−და დი−ლა, სა−ღა−მო?
მარქ−ვი, სა−და არს სუ−ნი შე−ნი, ა−მო და ნე−ლი,
რომ−ლით ათ−რობ−და სი−ცო−ცხლის ჟამთ ლა−მა−ზი ვე−ლი?
სუმ−ბუ−ლი
მწი−რო, ხომ ხე−დავ, მოვჰკ−ლე−ბი−ვარ ჩემს სამ−შობ−ლოს გულს,
ჩემთ სწორ−თა ყვა−ვილთ, მშვე−ნი−ერს ცას და ჩემ−სა ბულ−ბულს.
ა−გერ მა−ი−სი ა−აყ−ვა−ვებს ტურ−ფად ბუ−ნე−ბას,
მო−ვა ბულ−ბუ−ლი და და−უშტ−ვენს სიყ−ვა−რუ−ლის ხმას,
ხო−ლო მე ხშუ−ლი ბნელ−სა სად−გურს და სევ−დი−ან−სა,
ვე−ღარ ვი−ხი−ლავ ჩემ−სა ტურ−ფას და ტკბილს მგო−სან−სა!
მწი−რი
ნუ თუ ვერ ჰპო−ვებ აქ სა−ნაცვ−ლოს, ვერც რას სა−ა−მურს,
სა−დაც ოქ−რო−თი და ვერ−ცხლი−თა გიმ−კო−ბენ სად−გურს;
სა−დაცა კა−ცი შენს შვე−ნე−ბას ეს−რეთ ი−ნა−ხავს,
რომ მზე ვერ გიჭკ−ნობს და სი−ცი−ვე ვე−რა და−გაზ−რავს?
სუმ−ბუ−ლი
მაგ−რამ მარქვ, რა არს ჩემთ−ვის სახ−ლი დიდ-მშვენიერი,
ვით გა−ა−ღი−მებს ჩემს შვე−ნე−ბას ხშუ−ლი ჰა−ე−რი?
არ−ღა მევ−ლე−ბა გა−რე წყა−რო, ცი−ვი, კამ−კა−მი,
არ−ღა მე−ცე−მის დი−ლით გულ−სა სი−ცო−ცხლის ნა−მი;
გრი−ლი ნი−ა−ვი ჩემ−თა ფურ−ცელთ არ უ−ა−ლერ−სებს
და მაყვ−ლის ბუტ−კი მზი−სა სხივ−თა არ−ღა უჩრ−დი−ლებს.
მწი−რი
სუმ−ბუ−ლო ტურ−ფავ, მო−ი−გო−ნე მკაც−რი ზამ−თა−რი,
მის−გან შენ ახ−ლა იქ−ნე−ბო−დი უ−წყა−ლოდ მკვდა−რი;
ნა−ხე, რა ძა−ლუძს შენთ−ვის მზრუნ−ველს კა−ცისა ხელ−სა,
რომ მი−სი სუს−ხი ვერ შე−გირ−ყევს ვერც თუ ფურ−ცელ−სა.
სუმ−ბუ−ლი
ჰე, მწი−რო, სოფ−ლად ყო−ველ−სა აქვს ჟა−მი და ბო−ლო,
მაგ−რამ ა−მას ვწუხ, რომ უჟა−მოდ მე−ღე−ბის ბო−ლო!
ზამთ−რით ბუ−ნე−ბა ა−რა კვდე−ბა, — სევ−დით ი−მოს−ვის,
რომ თა−ვისს სატრ−ფოს, გა−ზა−ფხულ−სა, გა−ნე−შო−რე−ბის!
და მყის ვი−თა−რის შვე−ნე−ბი−თა კვლავ შე−ი−ფურცვ−ლის,
ო−დეს მერ−ცხალ−ნი ა−ხა−რე−ბენ მოსვ−ლას საყ−ვარ−ლის!
ახ, რო−დის ვნა−ხო მე−ცა ვე−ლად ჩე−მი ბულ−ბუ−ლი,
რომ გან−ვი−შა−ლო კვლავ სი−ტურ−ფით მი−სი სუმ−ბუ−ლი!
მწი−რი
მშვი−დო−ბით, წა−ვალ, მეც მოვ−ძებ−ნი ჩემ−სა ყვა−ვილ−სა;
ი−სიც შენ−სავით გა−ნა−შო−რეს სამ−შობ−ლო ველ−სა!
ვა−ი თუ მა−საც უდ−როდ აჭკ−ნობს უ−წყა−ლო ხე−ლი,
და არ−ღა მომხვ−დეს სუ−ნი მი−სი, ჭირთ უ−კუმყ−რე−ლი!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ბავშვები თანამშრომლობენ სკოლაში, რადგან მათ იციან რასაც უნდა მოელოდნენ, ამბობს ბეთ კოენ-დორფმანი, ჩიკაგოს კონკორდია ევონდეილ კამპუსის სკოლამდელი აღზრდის კოორდინატორი. „ბავშვები ყოველდღიურად ასრულებენ ერთსა და იმავე პროგრამას, ასე რომ, ისინი სწრაფად სწავლობენ იმას, რასაც უნდა აკეთებდნენ და გარკვეული პერიოდის შემდეგ ავტომატურად მოქმედებენ“. შეუძლებელია სახლში ერთი და იგივე ტემპის შენარჩუნება, თუმცა, რაც უფრო თანმიმდევრულები იქნებით, მით მეტად ითანამშრომლებს ბავშვი თქვენთან, ამბობს კოენ-დორფმანი. ჩამოყალიბდით რამდენიმე გეგმაზე და მიყევით მათ: ყველა იცვამს ჭამის წინ. როდესაც სახლში შემოვდივართ, ვიბანთ ხელს. ძილის წინ არ ვკითხულობთ ზღაპრებს, სანამ პიჟამოს არ ჩავიცვამთ. საბოლოოდ, „სახლის წესები“ ბუნებრივი გახდება შვილებისთვის
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
როს განვიცადე ბედკრულმანბესიკი |
 |
წუხელის ბიჭი დაბადებულაანზორ აბულაშვილი |
|
ბაიათიბესიკი |
 |
დედა თბილისიმანანა ტონია |
 |
ქართლოსდავით მაჩაბელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
შემოდგომის ხალიჩებსცირა ტურაშვილი |
 |
*** (დამეკარგა ცუგა, კუდი მავთულს უგავს)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ჭკვიანს სწავლა უნდამანანა კაკაჩია |
 |
გედილუარა ჭანტურია |
 |
მამალისა და კრუხის წაკიდებაბონდო მაცაბერიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
მელაკუდას მაღაზიავასილ გულეური |
 |
ამირანივაჟა–ფშაველა |
 |
კომბლე და მგელიელიზბარ გაბუნია |
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
 |
როგორ ასწავლა ჭიანჭველამ სამამდე თვლა ჭიანჭველაჭამიასგივი ჭიჭინაძე |
