ჩვენი ქვეყნის ბუნება
სა−ქართ−ვე−ლოს ბუ−ნე−ბა
სა−ო−ცა−რი გან−ძი−ა.
მთებ−ზე ჯიხ−ვი ბი−ნად−რობს,
ტყე−ში,- მუ−რა დათ−ვი−ა.
ბა−ლახ−ზე რომ მო−ცო−ცავს,-
ეს ი−რე−მა ხო−ჭო−ა,
მდი−ნა−რეს რომ მოჰყ−ვე−ბა
კალ−მა−ხი და ღორ−ჯო−ა.
მთი−დან თმე−ბად იშ−ლე−ბა
წყა−როს წყა−ლი კამ−კა−მა,
ჩვე−ნე−ბუ−რი არ−წი−ვი
ცა−ში ხა−ზავს კა−მა−რას.
მაგ−რამ მარ−ტო შე−ქე−ბა
არ უშ−ვე−ლის ბუ−ნე−ბას,-
ჩვე−ნი და−უ−დევ−რო−ბით
თუ−კი გა−ნად−გურ−დე−ბა.
წი−თელ წიგნ−ში შეყ−ვა−ნილ
ი−რემ−სა და მუ−რა დათვს
ჯავ−შანს ხომ არ ჩა−ვაც−მევთ
ან დავ−ხუ−რავთ მუ−ზა−რადს?!.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე, ლექსები სამშობლოზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოკოლუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე, ლექსები სამშობლოზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ზამთარიედუარდ უგულავა |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
14 აპრილსანი კაპანაძე |
|
კავკასიის კალთებზელუარა ჭანტურია |
 |
შემოდგომაქეთევან კვიტატიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები წელიწადის დროებზე, ლექსები სამშობლოზე და ლექსები ბუნებაზე
|
ქართული ორნამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მწვერვალები ახალ მთებისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მივარდნილი აივანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზამთარირაფიელ ერისთავი |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
