ბებო
ძა−ან გა−ვაბ−რა−ზე,
ბე−ბო, ა−მას წი−ნად.
მა−ინც, მე−ფე−რე−ბა,
მე−ხუ−ტე−ბა თბი−ლად.
ხან კი, მიბ−რაზ−დე−ბა,
მაგ−რამ უფ−რო ხში−რად;
მლო−ცავს, მლო−ცავს, მლო−ცავს,
მკოც−ნის, მკოც−ნის ტკბი−ლად.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
მაისმა ისევ მომიტანა ლაჟვარდი ზღვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ახალი წელიახათუნა გულიაშვილი |
|
რაც იქნეს – იქნესგალაკტიონ ტაბიძე |
|
იცვალნენ დრონიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
 |
ბებოს დალოცვაელიზბარ გაბუნია |
|
ლუკა და ბებოელიზბარ გაბუნია |
|
ბებოსთან სოფლადელიზბარ გაბუნია |
|
ტასო და ბაბუელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
მე შენი ტრფობით ვერ გავძეხვაჟა–ფშაველა |
 |
მზრუნველი ნუცამანანა ქურდაძე |
|
ეს მშობლიური ქარიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ბაბუალუარა ჭანტურია |
|
მთვარე ჭაშიგალაკტიონ ტაბიძე |
