ერთ სა−ღა−მოს ბი−ჭებ−მა
ან−კე−სე−ბი ა−ვი−ღეთ,
გა−დავ−წყვი−ტეთ დი−ლა−ზე
სა−თევ−ზა−ოთ წავიდეთ.

დილით ად−რე რიჟ−რაჟ−ზე
თავს და−მადგ−ნენ მძი−ნა−რეს,
ძნე−ლი−ა თუ ად−ვი−ლი
მი−ვა−დე−ქით მდინარეს.

ბევრი სა−ტყუ−ა−რა გვაქვს
მაგ−რამ დი−დი ბო−დი−ში,
თევ−ზი ვერ მო−ვა−ტყუ−ეთ
და−ვი−ღა−ლეთ ლოდინში.

რამე უნ−და ვი−ღო−ნოთ,
ვე−უბ−ნე−ბი დაღ−ლი−ლებს,
ა−სე დაბ−რუ−ნე−ბუ−ლებს
უფ−რო−სე−ბი დაგვცინებს.

ბებოს წყალ−ში უ−წყვი−ა
გა−ყი−ნუ−ლი თევ−ზე−ბი,
რომ−ლის−გა−ნაც სა−დილ−ზე
მოგ−ვიმ−ზა−და კერძები.

ჩვენში ერთ-ერთს ვუ−თხა−რი
შენ ჩა−დე−ქი კა−რებ−ში
მე სასწ−რა−ფოდ თევ−ზე−ბი
გა−და−ვა−წყვე ბადეში.

მივუტანეთ უფ−რო−სებს,
ვთქვით: არ გა−გიკ−ვირ−დე−თო,
დი−ლი−დან−ვე ვთევ−ზა−ობთ
და ეს და−ვი−ჭი−რეთო.

დაგვაყარეს სი−ცი−ლი,
გახ−სე−ნე−ბა არ მინ−და,
თურ−მე მთის მდი−ნა−რე−ში
და−ვი−ჭი−რეთ სტავ−რი−და.