დამნაშავე ბურთი

ბურ−თი ა−ჩუ−ქა მა−მი−კომ,
და−ა−ჯილ−დო−ვა ელ−და−რი,
ფეხ−ბურ−თე−ლი და სპორტს−მე−ნი,
სხარტი,ძლი−ერი,მედგარი,

ბიჭ−მა ბუ−ცე−ბი ჩა−იც−ვა,
შე−ა−თა−მა−შა ბურ−თი,
მყის−ვე შეკ−რი−ბა ე−ზო−ში,
ფეხ−ბურ−თელ ბავშვ−თა გუნ−დი.

გიორგი,სანდ−რო, და−ვი−თი,
სო−სო და მარ−დი ბე−სო,
კახა,ვალერი, ნუგ−ზა−რი,
და სხვა სკო−ლე−ლი რე−ზო.

მე−კა−რეც კი ა−ირ−ჩი−ეს,
პა−ტა−რა ბი−ჭი სანდ−რო,
კა−რებ−ში დგო−მა ელ−დარ−მა,
მხო−ლოდ სანდ−რი−კოს ან−დო.

გა−ჩაღ−და ბურ−თის თა−მა−ში,
ვერ გა−უ−ტა−ნეს გო−ლი,
დარ−ბი−ან და ყი−ჟი−ნე−ბენ,
ან−გა−რი−ში−ა- ნო−ლი.

ერთ−მა თა−უ−რი და−არ−ტყა,
და ვერ მო−ზო−მა პა−ტა−რამ,
ბურ−თი გაფ−რინ−და სწრა−ფად და,
ჩა−ტე−ხა სახ−ლის ფან−ჯა−რა.

ბე−ბო აყვირდა,-ბაბუა,
ხელ−ში დიდ ჯოხ−სა ი−ჭერს,
გაბ−რა−ზე−ბუ−ლი ბუ−ზღუ−ნებს,
და ე−მუქ−რე−ბა ბი−ჭებს.

დას−ჯა არ უნ−და ა−რა−ვის,
მხრებს ი−ჩეჩს მთე−ლი გუნ−დი,
ბო−ლოს ერ−თხმად სთქვეს:ბაბუა!-
დამ−ნა−შა−ვე−ა ბურ−თი.

მო−ხუ−ცი ძლი−ერ გა−ოც−და,
და შე−იბ−რუ−ნა პი−რი,
რომ არ შე−ნიშ−ნონ ბავშ−ვებ−მა,
სა−ხე−ზე მას ღი−მი−ლი.

ბურ−თი აკენკეს,გაცვივდნენ,
კვლავ გა−აგრ−ძე−ლეს თა−მა−ში,
ო−ნავ−რებს გა−მო−ე−ცხა−დათ
თინიკო,წითელ კა−ბა−ში.

რა ეშ−ვე−ლე−ბათ მო−ხუ−ცებს?-
ჰკი−თხუ−ლობს მკაც−რად თი−ნა,
ან ქა−რი რომ ა−მო−ვარ−დეს,
ან რომ და−ი−წყოს წვი−მა?

ხვალ ყვე−ლას ვე−ტყვი სკო−ლა−ში,
რომ ხართ ბავშ−ვე−ბი ურ−ჩი,
ფან−ჯა−რა თქვენ ჩა−ამსხვ−რი−ეთ,
ტყუ−ი−ლად ამ−ხი−ლეთ ბურ−თი.

ჩა−ფიქრდ−ნენ, გონ−სა მო−ეგ−ნენ,
ელ−და−რი უძღ−ვის წი−ნა,
რა−თა მო−ხუ−ცებს ჩა−უს−ვან,
ის ჩა−ტე−ხი−ლი მი−ნა.