გიო მესამე კლასშია და გიჟდება მათემატიკაზე. თავში ხომ სულ მინუს-პლიუს-გამრავლება - გაყოფა უტრიალებს და გაკვეთილებზე უნდა ნახოთ თქვენ, როგორი აქტირურია. მათემატიკის მასწავლებელს კითხვა არ აქვს დასმული, რომ გიოს აწეული მარჯვენა ჰაერში ფრიალებს, მორიდებული:  - მას, მას მე ვიცის! შეძხილით. მორიდებით იმიტომ ჩურჩულებს ჩვენი გიო, რომ სხვა ბავშვებსაც აძლევს შანსს. რის შანს? რისას და მათაც რომ შეუყვარდეთ მათემატიკა, რადგან გიომ ბებოსგან იცის, რომ რასაც კარგად იგებ და გესმის, ის საგანი გიყვარდება!

მიუხედავად იმისა, რომ გიოს ვერ წარმოუდგენია უფრო მეტად რანაირად შეიძლება შეუყვარდეს მათემატიკა, მაინც დილობს  უფრო და უფრო მეტი გაიგოს მის შესახებ, რომ წარმატებული მათემატიკოსი გამოვიდეს დიდობაში. ერთხელ ბებოსაც კი გაუზიარა თავისი სამომავლო გეგმები. ბებომ დაარიგა:  - ივარჯიშე, ბევრი ივარჯიშე და შენგან მართლაც საუკეთესო მათემატიკოსი დადგებაო!

ერთხელაც ერთი უცნაური ამბავი გადახდა ჩვენს გიოს თავს. ხო ყველა მიჩვეული იყო, რომ ის სულ მათემატიკურ ამოცანებსა და განტოლებებს წერდა, ან ინტერნეტში ეძებდა მათი წარმოშობისა და განვითრების შესახებ ინფორმაციას... ჰოდა შეიჭყიდა ერთ მშვენიერ დღესაც  ბებომ მის ოთხში და რას ხედავს: გიო  ხტუნაობს, მერე რგოლს მივარდება და წელზე ატრიალებს, რგოლის ტრიალს მორჩება და ბურთის აკნწვლას სწავლობს, მოკლედ დარბის ოთახში გახვითქული აქეთ-იქით...

- რას აკეთებ გიო? - ჰკითხა ცოტა გაკვირვებულმა ბებომ, ხომ არ გდაიფიქრე მათემატიკოსობა და სპორცმენობა ხომ არ გადაწყვიტე?

- არა, ბები, შენ რომ მითხარი თუ გინდა კარგი მათემატიკოსი გამოხვიდე, ბევრი უნდა ივარჯიშოო - ვვარჯიშობ. იმედია ყველაფერი გამომივა!