პატარა ნინუცა
წყა−როს წყა−ლი სუფ−თა−ა,
რო−გორც მოწ−მენ−დი−ლი ცა,
ყო−ველ დი−ლით წყა−რო−ზე
დო−ქით დარ−ბის ნინუცა.
უყ−ვარს ჩი−ტის ჭიკ−ჭი−კი
გვი−რი−ლე−ბის ღი−ღი−ნი,
უყ−ვარს ნა−კა−დუ−ლის ცქე−რა,
მი−სი ნა−ზი ჩიფ−ჩი−ფი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ბავშვებსგიორგი ქუჩიშვილი |
 |
ახალი წელიახათუნა გულიაშვილი |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
წვიმა-ბალერინანუნუ ჯანელიძე |
|
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
|
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
სამშობლოს სიყვარულინაზი თარგამაძე |
 |
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
