საქანელა
ქარ−ზე სწრა−ფად, გა−ნა ნე−ლა
დაჰქ−რის ჩე−მი სა−ქა−ნე−ლი.
თმე−ბი ქარ−ში მიფ−რი−ა−ლებს,
კი−დევ დიდ−ხანს ვიქ−რი−ა−ლებ.
ფეხს ჯი−უ−ტად მი−წას დავკ−რავ,
ღრუბ−ლე−ბამ−დე ა−ვალ მაღ−ლა.
ველს ზე−მო−დან გად−მოვ−ხე−დავ
და ვერ ვიგრძ−ნობ დიდ−ხანს დაღ−ლას,
მაგ−რამ ამ დროს ი−ქა−ქა−ნებს
ჩა−მომჯ−და−რი იქ−ვე ბა−ბუ...
მიკ−ვირს, მე თუ დავ−ქა−ნა−ობ,-
ი−მას რო−გორ ესხ−მის თავბ−რუ?!
ავტორის შესახებ
ნახატი ლექსები
ლექსზე „საქანელა“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
ჩონგურსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ჩემი ძმააზა მდინარაძე |
 |
ცირკიინგა ქორდელი |
 |
საათინოდარ დუმბაძე |
 |
ახალბედა მეთევზეშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
დამაცადეთ!ნუნუ ჯანელიძე |
 |
გიორგი და მაიანათია აბულაძე |
 |
საპნის ბუშტებიმარიჯანი |
 |
ნინო და პიანინონესტან კუპრავა |
 |
მინდა ვხატომარი დიერა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
|
ერთი ხუთზენაზი თარგამაძე |
 |
დალი და მანანამანანა ტონია |
|
დამალობანამანანა ტონია |
 |
ჩემი პირველი თოვლიმაია წიგნაძე |
 |
ციგაობაშიო მღვიმელი |
