საქანელა
ქარ−ზე სწრა−ფად, გა−ნა ნე−ლა
დაჰქ−რის ჩე−მი სა−ქა−ნე−ლი.
თმე−ბი ქარ−ში მიფ−რი−ა−ლებს,
კი−დევ დიდ−ხანს ვიქ−რი−ა−ლებ.
ფეხს ჯი−უ−ტად მი−წას დავკ−რავ,
ღრუბ−ლე−ბამ−დე ა−ვალ მაღ−ლა.
ველს ზე−მო−დან გად−მოვ−ხე−დავ
და ვერ ვიგრძ−ნობ დიდ−ხანს დაღ−ლას,
მაგ−რამ ამ დროს ი−ქა−ქა−ნებს
ჩა−მომჯ−და−რი იქ−ვე ბა−ბუ...
მიკ−ვირს, მე თუ დავ−ქა−ნა−ობ,-
ი−მას რო−გორ ესხ−მის თავბ−რუ?!
ავტორის შესახებ
ნახატი ლექსები
ლექსზე „საქანელა“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
ჩემი ძმააზა მდინარაძე |
 |
დარიგებალუარა ჭანტურია |
|
თოჯინალუარა ჭანტურია |
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
 |
იძინებენ გვირილებიმორის ფოცხიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
|
ბატი-ბუტიმაია კარსელი |
 |
დილის ლექსიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ხაჭაპურინუნუ ჯანელიძე |
 |
ლამაზი ნატვრამანანა კაკაჩია |
|
დიდი ბიჭიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
ქუთაისიაკაკი წერეთელი |
|
იმერული ნანინააკაკი წერეთელი |
|
ძმობა, ერთობა და სიყვარულიაკაკი წერეთელი |
 |
რკოს კაცუნავასილ გულეური |
 |
აიწონა-დაიწონაილია სიხარულიძე |
