საქანელა
ქარ−ზე სწრა−ფად, გა−ნა ნე−ლა
დაჰქ−რის ჩე−მი სა−ქა−ნე−ლი.
თმე−ბი ქარ−ში მიფ−რი−ა−ლებს,
კი−დევ დიდ−ხანს ვიქ−რი−ა−ლებ.
ფეხს ჯი−უ−ტად მი−წას დავკ−რავ,
ღრუბ−ლე−ბამ−დე ა−ვალ მაღ−ლა.
ველს ზე−მო−დან გად−მოვ−ხე−დავ
და ვერ ვიგრძ−ნობ დიდ−ხანს დაღ−ლას,
მაგ−რამ ამ დროს ი−ქა−ქა−ნებს
ჩა−მომჯ−და−რი იქ−ვე ბა−ბუ...
მიკ−ვირს, მე თუ დავ−ქა−ნა−ობ,-
ი−მას რო−გორ ესხ−მის თავბ−რუ?!
ავტორის შესახებ
ნახატი ლექსები
ლექსზე „საქანელა“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
კარუსელიმაია კარსელი |
 |
მართლა ბუა თუალია კობალაძე |
|
ახალბედა მეთევზეშოთა ამირანაშვილი |
 |
სათევზაოდმარიჯანი |
 |
მატარებლობანამაყვალა მრევლიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
მზარეულებინანა გასვიანი |
 |
პატარა მხატვრებიმანანა კაკაჩია |
 |
გიორგი და მაიანათია აბულაძე |
 |
ზაფხულინინო სტურუა |
 |
შეჯიბრება ჭამაშისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
ჩემი პირველი თოვლიმაია წიგნაძე |
 |
მარიკელას ეძინებანატალია ნადირაშვილი |
|
ბებია და შვილიშვილიკუკური გოგიაშვილი |
 |
ქუთაისიაკაკი წერეთელი |
 |
დათვის ბელოედუარდ უგულავა |
