საქანელა
ქარ−ზე სწრა−ფად, გა−ნა ნე−ლა
დაჰქ−რის ჩე−მი სა−ქა−ნე−ლი.
თმე−ბი ქარ−ში მიფ−რი−ა−ლებს,
კი−დევ დიდ−ხანს ვიქ−რი−ა−ლებ.
ფეხს ჯი−უ−ტად მი−წას დავკ−რავ,
ღრუბ−ლე−ბამ−დე ა−ვალ მაღ−ლა.
ველს ზე−მო−დან გად−მოვ−ხე−დავ
და ვერ ვიგრძ−ნობ დიდ−ხანს დაღ−ლას,
მაგ−რამ ამ დროს ი−ქა−ქა−ნებს
ჩა−მომჯ−და−რი იქ−ვე ბა−ბუ...
მიკ−ვირს, მე თუ დავ−ქა−ნა−ობ,-
ი−მას რო−გორ ესხ−მის თავბ−რუ?!
ავტორის შესახებ
ნახატი ლექსები
ლექსზე „საქანელა“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
გოგიალუარა ჭანტურია |
 |
საათინოდარ დუმბაძე |
 |
მხატვარიმაია კარსელი |
 |
ახალბედა მეთევზეშოთა ამირანაშვილი |
 |
ჩემი ძმააზა მდინარაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
დავდგათ თოვლის ბებიაცნესტან კუპრავა |
|
მარაომაია კარსელი |
 |
მინდა ვხატომარი დიერა |
 |
მაიმუნინათია ჯანაშია |
|
ნინო და პიანინონესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
ჟირაფიელიზბარ გაბუნია |
 |
მარიკელას ეძინებანატალია ნადირაშვილი |
 |
გახსენებამორის ფოცხიშვილი |
 |
რკოს კაცუნავასილ გულეური |
 |
ჩემი პირველი თოვლიმაია წიგნაძე |
