საქანელა
ქარ−ზე სწრა−ფად, გა−ნა ნე−ლა
დაჰქ−რის ჩე−მი სა−ქა−ნე−ლი.
თმე−ბი ქარ−ში მიფ−რი−ა−ლებს,
კი−დევ დიდ−ხანს ვიქ−რი−ა−ლებ.
ფეხს ჯი−უ−ტად მი−წას დავკ−რავ,
ღრუბ−ლე−ბამ−დე ა−ვალ მაღ−ლა.
ველს ზე−მო−დან გად−მოვ−ხე−დავ
და ვერ ვიგრძ−ნობ დიდ−ხანს დაღ−ლას,
მაგ−რამ ამ დროს ი−ქა−ქა−ნებს
ჩა−მომჯ−და−რი იქ−ვე ბა−ბუ...
მიკ−ვირს, მე თუ დავ−ქა−ნა−ობ,-
ი−მას რო−გორ ესხ−მის თავბ−რუ?!
ავტორის შესახებ
ნახატი ლექსები
ლექსზე „საქანელა“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
ჩემი ძმააზა მდინარაძე |
 |
გოგიალუარა ჭანტურია |
 |
მაჩვინოდარ დუმბაძე |
 |
სათევზაოდმარიჯანი |
|
თოჯინალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
ლაზარეანა ნოდარიძე |
 |
პატარა მხატვრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ბურთინესტან კუპრავა |
 |
- დამაცადეთ!იოსებ ციცქიშვილი |
 |
პატარა მეფესოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
ბეკეკუნას სიზმარიმანანა ტონია |
 |
ცხენობანაშიო მღვიმელი |
 |
ქუთაისიაკაკი წერეთელი |
|
მანანა და ლალინოდარ დუმბაძე |
 |
საქანელამაყვალა მრევლიშვილი |
