საქანელა
ქარ−ზე სწრა−ფად, გა−ნა ნე−ლა
დაჰქ−რის ჩე−მი სა−ქა−ნე−ლი.
თმე−ბი ქარ−ში მიფ−რი−ა−ლებს,
კი−დევ დიდ−ხანს ვიქ−რი−ა−ლებ.
ფეხს ჯი−უ−ტად მი−წას დავკ−რავ,
ღრუბ−ლე−ბამ−დე ა−ვალ მაღ−ლა.
ველს ზე−მო−დან გად−მოვ−ხე−დავ
და ვერ ვიგრძ−ნობ დიდ−ხანს დაღ−ლას,
მაგ−რამ ამ დროს ი−ქა−ქა−ნებს
ჩა−მომჯ−და−რი იქ−ვე ბა−ბუ...
მიკ−ვირს, მე თუ დავ−ქა−ნა−ობ,-
ი−მას რო−გორ ესხ−მის თავბ−რუ?!
ავტორის შესახებ
ნახატი ლექსები
ლექსზე „საქანელა“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
მატარებლობანამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
გოგიალუარა ჭანტურია |
 |
მარიამის ოინებიაზა მდინარაძე |
|
თოჯინალუარა ჭანტურია |
 |
ცირკიინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
ვარჯიშინანა გასვიანი |
|
პატარა მონადირელუარა ჭანტურია |
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
 |
ჯომარდობანინია კაპანაძე |
 |
ცუგა-ფურცელისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე, ლექსები ძილზე და იავნანა
 |
ციცინომაია კარსელი |
 |
სამი კნუტიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჩემი პირველი თოვლიმაია წიგნაძე |
 |
ერთი ხუთზენაზი თარგამაძე |
 |
სერობანამანანა ტონია |
