ბოჩოლა
ჩვენ−მა ძრო−ხამ ხბო მო−ი−გო,
ი−ცით რა პა−ტა−რა?!
მე, ბო−ჩო−ლას და−ბა−დე−ბამ
ძა−ან გამახარა.
შვლის ნუკ−რი−ვით ლა−მა−ზი აქვს,
თვა−ლე−ბი და დრუნ−ჩი;
მო−ცახ−ცა−ხე, წვრილ-ფეხება,
ჩა−ვი−ხუ−ტე გულში.
ვიშ! რა თბი−ლი ბო−ჩო−ლა−ა,
დე−დი! მე მო−უვ−ლი!
ნა−ხე, რო−გორ მო−ვე−წო−ნე?!
ა−მი−ლო−კა შუბლი!
მამი! მინ−და, ეს ბო−ჩო−ლა,
გა−ი−ზარ−დოს დი−დი;
შარ−შან−დელ ბო−ჩო−ლასავით,
ხომ არ გა−მი−ყი−დი?!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
დგება შემოდგომაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ღორილუარა ჭანტურია |
 |
ო, მადლსა შენსაანა კალანდაძე |
 |
ბაყაყი და ბეკეკომანანა ტონია |
 |
ბიჭი, ძაღლი და ბებიანოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
|
თხალუარა ჭანტურია |
 |
ჩემი ცელქი ფისოელიზბარ გაბუნია |
 |
ოხერი ფისომანანა კაკაჩია |
|
მამალიელიზბარ გაბუნია |
 |
გოჭებიიოსებ ციცქიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
ვინ არის კაცი?ვაჟა–ფშაველა |
 |
სპლიყვინატალია ნადირაშვილი |
 |
ჩემი ციცუნიანიკოლოზ ჩაჩავა |
|
გოგია და ყურცქვიტალუარა ჭანტურია |
 |
„მკურნალები“მზია გოგნიაშვილი |
