* * *
დე−დამ მი−თხრა რომ ბავშ−ვე−ბი
თეთრ წე−რო−ებს მო−ყავ−თო,
კომ−ბოს−ტო−დან ა−იყ−ვა−ნენ
თუ ვინ−მეს ჩა−მო−გავ−თო.
ერ−თხელ ო−რი მო−უყ−ვა−ნა
ჩვენს მე−ზო−ბელს პა−ტა−რა
დი−დე−ბი და ფუნ−ფუ−ლე−ბი,
ნე−ტავ რი−თი ა−ტა−რა?
მეც რომ მინ−და და-ძმა მყავ−დეს...
წე−რო სად დაფ−რი−ნავ−სო?
შე−ა−მოწ−მოს იქ−ნებ ჩემს დას
კომ−ბოს−ტო−ში ძი−ნავ−სო.
მა−მამ მი−თხრა მი−წე−რე−ო
სულ გა−ვავ−სე ფურ−ცე−ლი,
მოფ−რინ−დეს და ჩა−უ−ფუ−შოს
დე−დას დი−დი მუ−ცე−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები და-ძმაზე
 |
ნუცა და კამფეტებიმანანა ტონია |
 |
ბიჭი, ძაღლი და ბებიანოდარ დუმბაძე |
 |
ნატუკამაია მიქაია |
 |
გაბუტული ნატოელიზბარ გაბუნია |
 |
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები და-ძმაზე
 |
ვერ გაგიმხელთნუნუ კერესელიძე |
 |
იყო და არა იყო რამარიამ წიკლაური |
|
ქეთო ბებო ვიქნებიშოთა ამირანაშვილი |
|
ზარიშოთა ამირანაშვილი |
 |
ნუცას უთონესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები და-ძმაზე
 |
ტელეფონივასილ გულეური |
|
დიდია თუ პატარაოთარ შალამბერიძე |
|
დამნაშავე ბურთიმანანა ტონია |
 |
„მკურნალები“მზია გოგნიაშვილი |
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
