* * *
დე−დამ მი−თხრა რომ ბავშ−ვე−ბი
თეთრ წე−რო−ებს მო−ყავ−თო,
კომ−ბოს−ტო−დან ა−იყ−ვა−ნენ
თუ ვინ−მეს ჩა−მო−გავ−თო.
ერ−თხელ ო−რი მო−უყ−ვა−ნა
ჩვენს მე−ზო−ბელს პა−ტა−რა
დი−დე−ბი და ფუნ−ფუ−ლე−ბი,
ნე−ტავ რი−თი ა−ტა−რა?
მეც რომ მინ−და და-ძმა მყავ−დეს...
წე−რო სად დაფ−რი−ნავ−სო?
შე−ა−მოწ−მოს იქ−ნებ ჩემს დას
კომ−ბოს−ტო−ში ძი−ნავ−სო.
მა−მამ მი−თხრა მი−წე−რე−ო
სულ გა−ვავ−სე ფურ−ცე−ლი,
მოფ−რინ−დეს და ჩა−უ−ფუ−შოს
დე−დას დი−დი მუ−ცე−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები და-ძმაზე
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
 |
ნოდარიკოს გასაჭირინოდარ დუმბაძე |
|
ავადმყოფინოდარ დუმბაძე |
 |
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები და-ძმაზე
|
მაწონინოდარ დუმბაძე |
 |
მეცამეტე გოჭინუნუ ჯანელიძე |
 |
ნუ მაშინებ ამუნია!ელიზბარ გაბუნია |
|
ფეხბურთიშოთა ამირანაშვილი |
|
ახალბედა მეთევზეშოთა ამირანაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები და-ძმაზე
 |
ფისო და ლისიამანანა ტონია |
 |
„მკურნალები“მზია გოგნიაშვილი |
 |
შემოღამება მთაწმინდაზედნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მე სკოლაში მივდივარქეთევან ქუჩუკაშვილი |
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
