* * *
დე−დამ მი−თხრა რომ ბავშ−ვე−ბი
თეთრ წე−რო−ებს მო−ყავ−თო,
კომ−ბოს−ტო−დან ა−იყ−ვა−ნენ
თუ ვინ−მეს ჩა−მო−გავ−თო.
ერ−თხელ ო−რი მო−უყ−ვა−ნა
ჩვენს მე−ზო−ბელს პა−ტა−რა
დი−დე−ბი და ფუნ−ფუ−ლე−ბი,
ნე−ტავ რი−თი ა−ტა−რა?
მეც რომ მინ−და და-ძმა მყავ−დეს...
წე−რო სად დაფ−რი−ნავ−სო?
შე−ა−მოწ−მოს იქ−ნებ ჩემს დას
კომ−ბოს−ტო−ში ძი−ნავ−სო.
მა−მამ მი−თხრა მი−წე−რე−ო
სულ გა−ვავ−სე ფურ−ცე−ლი,
მოფ−რინ−დეს და ჩა−უ−ფუ−შოს
დე−დას დი−დი მუ−ცე−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები და-ძმაზე
 |
დღეობანოდარ დუმბაძე |
 |
გიგის და დათას წერილი ცასნათია ჯანაშია |
|
საათინოდარ დუმბაძე |
 |
არითმეტიკაშოთა ამირანაშვილი |
 |
ხუთი წლის ვარ...ელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები და-ძმაზე
|
რატომ?ელენე სალარიძე |
 |
ნუ მაშინებ ამუნია!ელიზბარ გაბუნია |
 |
ვაშლიმაია კარსელი |
 |
ჯომარდობანინია კაპანაძე |
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები და ლექსები და-ძმაზე
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
 |
თანამედროვე პირველკლასელიმანანა ტონია |
 |
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
 |
მე სკოლაში მივდივარქეთევან ქუჩუკაშვილი |
|
ქეთინონოდარ დუმბაძე |
