ანნა მარია
ზო−გი ან−ნას მე−ძა−ხის,
ზო−გი კი−დევ - მა−რი−ას...
რა ვქნა, რით ვერ ის−წავ−ლეს,
მქვი−ა ან−ნა მა−რი−ა!
მა−ლე ექვ−სის გავხ−დე−ბი
და თუ გინ−დათ მარ−თა−ლი,
მირ−ჩევ−ნი−ა ყვე−ლა−ფერს
ფიფ−ქი−ა−ზე ზღა−პა−რი.
ნა−ტა−ლიმ კი, ჩემ−მა დამ,
ყვე−ლა−ფე−რი ა−რი−ა,
ფიფ−ქი−ა−ზე ი−ძა−ხის,
ა−ი, ან−ნა მა−რი−ა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
საათინოდარ დუმბაძე |
|
ჩოჩორინოდარ დუმბაძე |
 |
პატარა პრანჭიაელიზბარ გაბუნია |
 |
ნუცა და კამფეტებიმანანა ტონია |
|
სათვალენოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
უბითზაქარია შერაზადაშვილი |
|
საოცრებაშოთა ამირანაშვილი |
 |
ბებუკაანა ნოდარიძე |
 |
ჭკვიანი ნანამანანა კაკაჩია |
|
*** (რატო სტირი, ჩემო ნინო)მანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ოქროს კბილიმანანა ტონია |
|
დიდია თუ პატარაოთარ შალამბერიძე |
 |
ზურაბის ჩივილიირაკლი აბაშიძე |
|
ფისო და ლისიამანანა ტონია |
 |
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
