ანნა მარია
ზო−გი ან−ნას მე−ძა−ხის,
ზო−გი კი−დევ - მა−რი−ას...
რა ვქნა, რით ვერ ის−წავ−ლეს,
მქვი−ა ან−ნა მა−რი−ა!
მა−ლე ექვ−სის გავხ−დე−ბი
და თუ გინ−დათ მარ−თა−ლი,
მირ−ჩევ−ნი−ა ყვე−ლა−ფერს
ფიფ−ქი−ა−ზე ზღა−პა−რი.
ნა−ტა−ლიმ კი, ჩემ−მა დამ,
ყვე−ლა−ფე−რი ა−რი−ა,
ფიფ−ქი−ა−ზე ი−ძა−ხის,
ა−ი, ან−ნა მა−რი−ა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ნუციკოტარიელ ჭანტურია |
 |
ანანოხათუნა გულიაშვილი |
 |
ნუცა და კამფეტებიმანანა ტონია |
 |
მარიამის ოინებიაზა მდინარაძე |
 |
დიდობას ვნატრობნაზი თარგამაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ანაომაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ჩემი ცხენიმაია წიგნაძე |
 |
დათო და ყურშამანანა კაკაჩია |
|
გაუგებრობაშოთა ამირანაშვილი |
|
ნატამანანა ტონია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ტელეფონივასილ გულეური |
|
თეონა და ლილიმანანა ტონია |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
|
მათეს გოგრავასილ გულეური |
 |
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
