ანნა მარია
ზო−გი ან−ნას მე−ძა−ხის,
ზო−გი კი−დევ - მა−რი−ას...
რა ვქნა, რით ვერ ის−წავ−ლეს,
მქვი−ა ან−ნა მა−რი−ა!
მა−ლე ექვ−სის გავხ−დე−ბი
და თუ გინ−დათ მარ−თა−ლი,
მირ−ჩევ−ნი−ა ყვე−ლა−ფერს
ფიფ−ქი−ა−ზე ზღა−პა−რი.
ნა−ტა−ლიმ კი, ჩემ−მა დამ,
ყვე−ლა−ფე−რი ა−რი−ა,
ფიფ−ქი−ა−ზე ი−ძა−ხის,
ა−ი, ან−ნა მა−რი−ა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ანანოხათუნა გულიაშვილი |
 |
დიდობას ვნატრობნაზი თარგამაძე |
 |
ჩემს ცელქებსშიო მღვიმელი |
 |
*** (დედამ მითხრა რომ ბავშვები)ქეთევან კვიტატიანი |
|
არითმეტიკაშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
ჩემი თოჯინაიმერი ხარაძე |
|
თემოს ვკითხეშოთა ამირანაშვილი |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
 |
ბაბუნინია კაპანაძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
მანანა და ლალინოდარ დუმბაძე |
 |
ოქროს კბილიმანანა ტონია |
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
|
დალი და მანანამანანა ტონია |
|
მკვეხარა მხატვარიმანანა ტონია |
