ანნა მარია
ზო−გი ან−ნას მე−ძა−ხის,
ზო−გი კი−დევ - მა−რი−ას...
რა ვქნა, რით ვერ ის−წავ−ლეს,
მქვი−ა ან−ნა მა−რი−ა!
მა−ლე ექვ−სის გავხ−დე−ბი
და თუ გინ−დათ მარ−თა−ლი,
მირ−ჩევ−ნი−ა ყვე−ლა−ფერს
ფიფ−ქი−ა−ზე ზღა−პა−რი.
ნა−ტა−ლიმ კი, ჩემ−მა დამ,
ყვე−ლა−ფე−რი ა−რი−ა,
ფიფ−ქი−ა−ზე ი−ძა−ხის,
ა−ი, ან−ნა მა−რი−ა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
ბიჭი, ძაღლი და ბებიანოდარ დუმბაძე |
 |
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
|
დღეობანოდარ დუმბაძე |
 |
ჭუპა-ჭუპამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ექიმი უნდა გავხდეო...ელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
 |
„ბატის ჭუკი“მანანა კაკაჩია |
 |
ბავშვებილუარა ჭანტურია |
 |
პატარა ექიმიელიზბარ გაბუნია |
 |
მეც უფროსი გამოვალიოსებ ციცქიშვილი |
 |
იყო და არა იყო რამარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან გულუბრყვილო პატარები
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
 |
დალი და მანანამანანა ტონია |
|
დამნაშავე ბურთიმანანა ტონია |
|
ოქროს კბილიმანანა ტონია |
|
მარკეტშიმანანა ტონია |
