ინგ−ლი−სი−დან ჩა−მოფ−რინ−და
ერთ დიდ ტყე−ში ჩხიკ−ვი,
მას−პინძ−ლად იქ ე−გუ−ლე−ბა
კუდ−ბათ−ქუ−ნა ციყ−ვი.

ინგ−ლი−სუ−რის შე−სას−წავ−ლად
შექმ−ნა ჯგუ−ფი "ბე−ცი",
მო−დას აყვნენ,ეწერება
ჯგუფ−ში ყვე−ლა მხე−ცი.

ფრინ−ვე−ლებ−მაც კი ბარ−ტყე−ბი
მრავ−ლად მო−იყ−ვა−ნეს,
ჩხიკ−ვისთვის კი სა−ჩუქ−რე−ბად
რა არ მო−ი−ტა−ნეს:

ყვა−ვი−ლე−ბი, ჭია-ღუა,
მატ−ლე−ბი თუ სო−კო,
"ჩვენ შენ ნუგ−ბარს არ მო−გაკ−ლებთ,
მათ ას−წავ−ლე ო−ღონდ".

წუთს არ აც−დენს მართ−ლაც ჩხიკ−ვი,
ხმა ჩა−უ−წყდა თითქ−მის,
მე−რამ−დე−ნედ ი−მე−ო−რებს
თუ რა რო−გორ ითქ−მის.

და−ფად თეთ−რი ლო−დი ჰქონ−და,
ზედ ნახ−ში−რით წერ−და,
ყვე−ლას ჯობ−და და−ზუ−თხვა−ში
თუ−თი−ყუ−ში გერ−და.

დათ−ვის ბე−ლიც ინგ−ლი−სუ−რად
მა−ლე ა−ბურ−ტყუნ−და,
ყვავ−საც შვი−ლი უ−ცხო−უ−რად
ა−ამ−ღე−როს უნ−და.

მგელი,მელა,ტურა, დათ−ვი,
შაშვი,მტრედი,ქორი,
მონ−დო−მე−ბით სწავ−ლობს ყვე−ლა,
ზარ−მა−ცი−ა ღო−რი.

დაღრუჩუნებს;-რად მინ−და−ო,
მე ინგ−ლის−ში წა−ვალ?
ამ ტყე−ში კი ქარ−თუ−ლი−თაც
ხომ ი−ო−ლად გა−ვალ?

ხან ურჩიეს,ხან დას−ცი−ნეს,
ა−რა−ფერ−მა გაჭ−რა,
ყვე−ლაფერი ე−ზა−რე−ბა
ჭა−მის, ძი−ლის გარ−და .

ხო,და ღრუ−ტუ, მაგ ტლა−პო−ში
ი−გო−რა−ვებ მუ−დამ,
უტ−ვი−ნო ხარ, ყვე−ლა ჭკვი−ანს
სწავ−ლა გუ−ლით უნ−და.