სტუმარ-მასპინძელი

ა−ბა დელია-დელია,
ყვავ−მა ი−შო−ვა ყვე−ლი−ა,
პა−ტა−რა ლხი−ნი მო−ა−წყო,
მო−ი−პა−ტი−ჟა მე−ლი−ა.
მარ−თა−ლი ა−რის, მე−ლი−ა
ლო−თი და ღვი−ნის მსმე−ლი−ა,
მაგ−რამ რას ი−ზამ, წე−სი−ა,
მე−ლი−ა მე−ზო−ბე−ლი−ა.
მე−ლა მა−გი−დას მი−უჯ−და,
ყვავს გა−დახ−ვი−ა ხე−ლი−ა,
ყვავ−მა სას−მი−სი ა−უვ−სო,
მი−დღეგრ−ძე−ლე−ო კე−რი−ა.
მე−ლამ სას−მი−სი და−ცა−ლა,
ზედ და−ა−ყო−ლა კვე−რი−ა,
კვერს და−ა−ყო−ლა ყვე−ლი−ა
და რო−ცა ყვე−ლი არ ე−ყო,
ყვავს გა−მო−ჭა−მა ყე−ლი−ა.
ა−სე დამ−თავრ−და ქე−ი−ფი,
ა−ბა დელია-დელია.