kids.ge logo

დამქროლა ქარმან სასტიკმან, თან წარმიტანა ყვავილი

ფავორიტებში დამატება
დამქ−რო−ლა ქარ−მან სას−ტიკ−მან, თან წარ−მი−ტა−ნა ყვა−ვი−ლი,
მა−ცხოვ−ლე−ბე−ლი სი−ცო−ცხლის, სუნ−ნე−ლე−ბი−თა აღვ−სი−ლი.
ი−გი ნი−ა−დაგ ცი−ურ−თა ცვარ−თა−გან ი−ყო ნა−მი−ლი;
დრომ უ−ჟა−მურ−მან აწ ცრემ−ლით შეს−ვა−რა მი−სი ად−გი−ლი.

აწ−ცა თუ სად−მე ვი−ხი−ლავ მისს ფურ−ცელს, მის−სა და−ნაჭკ−ნობს,
მო−ძუ−ლე−ბუ−ლი სი−ცო−ცხლე მყის−ვე კვა−ლად−ცა და−მატკ−ბობს.
მაგ−რამ მსწრაფ−ლად−ვე გახ−შირდ−ნენ მწა−რე−ნი ჭირ−ნი გუ−ლი−სა,
რა ფიქრ−თა წარ−მო−უდ−გე−ბათ და−კარგ−ვა სი−ხა−რუ−ლი−სა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ჩინარიგანმარტოებულს ფრიალოს კლდეზე სდგას ალვის ხისა ნორჩი ახალი, მრავალ-შტოვანი, მაგრილობელი, ჰაეროვანი, ტურფა,......ნა ფორტეპიანოზედ მომღერალიხმა საკრავისა, ნელ ნარნარისა, სულს განახარებს; და მშვენიერის ენა ამიშლის გულისა ჭირებს! ვჭვრეტდი ლამაზსა,...ფიქრნი მტკვრის პირასწარვედ წყალის პირს სევდიანი ფიქრთ გასართველად, აქ ვეძიებდი ნაცნობს ადგილს განსასვენებლად; აქ ლბილს მდელოზ...მერანიმირბის, მიმაფრენს უგზო-უკვლოდ ჩემი მერანი, უკან მომჩხავის თვალბედითი შავი ყორანი! გასწი, მერანო, შენს ჭენ...ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსცისა ფერს, ლურჯსა ფერს, პირველად ქმნილსა ფერს და არ ამ ქვეყნიერს, სიყრმიდგან ვეტრფოდი. და ახლაც, როს სისხ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026