kids.ge logo

დამქროლა ქარმან სასტიკმან, თან წარმიტანა ყვავილი

ფავორიტებში დამატება
დამქ−რო−ლა ქარ−მან სას−ტიკ−მან, თან წარ−მი−ტა−ნა ყვა−ვი−ლი,
მა−ცხოვ−ლე−ბე−ლი სი−ცო−ცხლის, სუნ−ნე−ლე−ბი−თა აღვ−სი−ლი.
ი−გი ნი−ა−დაგ ცი−ურ−თა ცვარ−თა−გან ი−ყო ნა−მი−ლი;
დრომ უ−ჟა−მურ−მან აწ ცრემ−ლით შეს−ვა−რა მი−სი ად−გი−ლი.

აწ−ცა თუ სად−მე ვი−ხი−ლავ მისს ფურ−ცელს, მის−სა და−ნაჭკ−ნობს,
მო−ძუ−ლე−ბუ−ლი სი−ცო−ცხლე მყის−ვე კვა−ლად−ცა და−მატკ−ბობს.
მაგ−რამ მსწრაფ−ლად−ვე გახ−შირდ−ნენ მწა−რე−ნი ჭირ−ნი გუ−ლი−სა,
რა ფიქრ−თა წარ−მო−უდ−გე−ბათ და−კარგ−ვა სი−ხა−რუ−ლი−სა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მერანიმირბის, მიმაფრენს უგზო-უკვლოდ ჩემი მერანი, უკან მომჩხავის თვალბედითი შავი ყორანი! გასწი, მერანო, შენს ჭენ...სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნისატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნი მშვენიერნი ცრემლით კრთოდენ, და ბაგენი მდუმარენი ხვაშიადსა მიმალვიდენ! მაგრა...მიყვარს თვალები მიბნედილებიმიყვარს თვალები მიბნედილები, ეშხისა ცეცხლით დაქანცულები; მაგრამ როს ვუჭვრეტ, ზამბახ-ვარდთ ველად განეწონვი......ნა ფორტეპიანოზედ მომღერალიხმა საკრავისა, ნელ ნარნარისა, სულს განახარებს; და მშვენიერის ენა ამიშლის გულისა ჭირებს! ვჭვრეტდი ლამაზსა,...ხმა იდუმალივისი ხმა არის ეს საკვირველი? რად აქვს გულს ესე ჩუმი ნაღველი? რა ვსცან პირველად წუთისოფელი, დავშთე ადგილი,...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026