დედის კაბა
ვერ და−ი−ო−კებს ცრემ−ლებს ჟი−ნი−ანს,
ნუ შე−გა−ში−ნებს უ−ძი−რო ღა−მეც,
ვიდ−რე დე−და გყავს, ნუ გე−ში−ნი−ა.
თუ გა−გი−ხუ−ნებს მე−წყე−რი ფე−რებს
და ზამთ−რის სუს−ხი მხრებ−ზე და−გა−თოვს,
გულს ნუ გა−ი−ტეხ, რა ვუ−ყოთ მე−რე,
დე−დის გუ−ლი და კალ−თა გა−გათ−ბობს.
ნუ შე−გა−ში−ნებს მე−ხი ი−ე−რით,
მე−ხი უ−ფეს−ვო ხე−ებს ე−რე−ვა,
ვიდ−რე დე−და გყავს, შენ ხარ ძლი−ე−რი,
ვიდ−რე დე−და გყავს, ვინ მოგე−რე−ვა.
ჭირ−თათ−მე−ნა და დი−დი ი−მე−დი,
დე−და სი−ცო−ცხლის თვა−ლის−ჩი−ნი−ა,
ვიდ−რე დე−და გყავს, ხარ ბედ−ნი−ე−რი,
ვიდ−რე დე−და გყავს, ნუ გე−ში−ნი−ა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
წაახალისეთ ბავშვი, გამოხატოს თავისი აზრი
მიეცით ბავშვს საშუალება, გამოხატოს თავისი აზრი და პატივი ეცით მის აზრს.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
ერთხელც იქნება, მოვკვდებივაჟა–ფშაველა |
 |
მამალინოდარ დუმბაძე |
 |
ბაბუ!ელიზბარ გაბუნია |
 |
ჩემი გულია დღეს ეს შავი ზღვაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
გაზაფხულილუარა ჭანტურია |
 |
ზღარბუნია შემარქვესსოფო გასიტაშვილი |
 |
სკოლისაკენ!იოსებ ციცქიშვილი |
|
ცეცხლი, მახვილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
|
ეფემერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დამისხი, დამალევინევაჟა–ფშაველა |
 |
ნაბია და წკიპაშიო მღვიმელი |
 |
ბაიათიბესიკი |
