საბავშვო ლექსები  ›   ლილი ნუცუბიძე   ›  დედა და პოეტი

დედა და პოეტი

ფავორიტებში დამატება
მე ვიცი, ჩემში ორი ქალია _
ერთი ლექსებს წერს, მერე არა.
მე ვიცი, იმ ერთს რა უხარია,
მერე _ გულში რა ნაღველს მალავს.
ერთი ადგება დილაადრიან,
მერე _ ღამით სულ არ იძინებს...
ერთს რომ სახეზე განთიდი აქვს,
მეორის თვალზე ცრემლი ციმციმებს.
ერთი არასდროს არ კვნესის ბედზე,
მყუდრო ოჯახის უღელს შება;
მერე მუდამ ვიღაცას ეძებს,
შუა ქალაქში ნიშნავს პამანს.
ერთს კალთა მუდამ ლხენით ევსება
და ქვეყნის წილ მზეს
თვითონ იხვედრებს.
მერე ამბობს: რა გელექსება,
ბავშვი ტირის და აკვანს მიხედე.
და ასე მუდამ: არის ჭიდილი
სასრულო და დასაბამო,
გაფერულდა, როგორც მისჯილი,
ყველა დილა და ყველა საღამო.
კმარა, გეყოფათ, ნუღარ მაწამებთ,
ჩემი ცხოვრება დავას უნდება,
შვილებს ვაფიცებ, დედას ვაწყნარებ,
მერე პოტი გამებუტება.
და წლები ასე უბრად მიდიან,
გზა, დასახსნელი, ვერსაით ვპოვე,
რომელი დავთმო, ვერ გამიგია,
ვის გავუჯავრდე: დედას თუ პოეტს?
დედა ხარ? შენ წინ ჩემს სულს ავანთებ,
მე შენს კერასთან ვსუნთქავ და ვხარობ,
პოეტს რა ვუყო, ღამეგანათევს,
ჩემი ლექსის და სიცოცხლის წყაროს.
ამ ფიქრს უთქვენოდ, არსად უვლია,
რა ვქნა, ვერც ერთი თუ ვერ გაგწირეთ,
მე ერთი ქალის ციცქნა გული მაქვს,
რივეს ტოლად გაგინაწილეთ.
ლილი ნუცუბიძე
რა ასაკის ბავშვისთვისაა ეს ლექსი საინტერესო?

როგორ ფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისთვის არის ეს ლექსი საინტერესო?



ეს ლექსი არცერთ კატეგორიაში არ არის.

ნახატი ლექსები - ამ ლექსის თემაზე შექმნილი ნახატები

ამ ლექსის თემაზე ჯერ არ არის არცერთი ნახატი ატვირთული. იყავი პირველი, ატვირთე შენი ნახატი!

დაამატე ნახატი

იმისთვის რომ შეძლოთ ამ ლექსის თემაზე შექმნილი თქვენი ნახატის დამატება, ჩვენს საიტზე უნდა გქონდეთ გახსნილი ანგარიში. ამისათვის უნდა გაიაროთ რეგისტრაცია.

ფავორიტებში დასამატებლად უნდა შეხვიდეთ სისტემაში.
ხოლო თუ ჯერ არ გაქვთ გახსნილი ანგარიში kids.ge-ზე, გაიარეთ რეგისტრაცია