ნაჩუქარი ცხენი
ნი−ნი−კო და გი−ორ−გი
და−ვო−ბენ და რო−გორ:
-ხომ მა−ჩუ−ქე ეს კე−ვი
რა−ტომ მართ−მევ გო−გო?!
დე−დამ უთხრა:-ნი−ნი−კო
რომ ა−ჩუ−ქე, მჯე−რა,
,,ნა−ჩუ−ქა−რი ცხე−ნი კი
ა−ღარ წა−ირთ−მე−ვა,,.
ნი−ნი−კო გაკ−ვირ−ვე−ბუ−ლი
დე−დი−კო−ნას რჩე−ვით,
ამბობს:-ცხე−ნი კი ა−რა,
მე ვა−ჩუ−ქე კე−ვი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები და-ძმაზე
 |
ქეთინოს ვედრება მზისადმინოდარ დუმბაძე |
 |
ცელქებიშიო მღვიმელი |
 |
გაუგებრობაშოთა ამირანაშვილი |
|
ლიმონათინოდარ დუმბაძე |
|
წუწუნანინო მზესელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები და-ძმაზე
 |
გულმავიწყი ბებიამანანა კაკაჩია |
 |
დიდედამზია მექერიშვილი |
 |
მამასნათია აბულაძე |
 |
*** (ბებო როცა გავაბრაზე)ცირა ტურაშვილი |
|
მახარობელინუნუ კერესელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე და ლექსები და-ძმაზე
 |
მეურნე იმედამანანა ტონია |
 |
პატარა ბიჭი ვიყავიაკაკი წერეთელი |
|
იხვი და მამალინოდარ დუმბაძე |
 |
ყინულიდუტუ მეგრელი |
|
ოქროს კბილიმანანა ტონია |
