* * *
თეთ−რად გა−და−ხა−ტუ−ლა
ბაღ−ში ჩვე−ნი ხე−ხი−ლი,
დარ−ბის ფი−სო ხა−ტუ−ლი,
გა−და−თე−ლა ჯეჯილი.
აგერ, ბა−ბუ ფუს−ფუ−სებს,
ვა−ზის ძი−რებს დასც−ქე−რის,
ბე−ბო ამ−ბარს მი−ად−გა
გო−ბი−თა და საცერით.
ბა−ბუს ჭი−გოს მი−ვაწვ−დი,
გუ−შუნ მისთ−ვის გავ−თა−ლე,
ბე−ბოსათვის ვიქ−ნე−ბი
ხელ−ჯო−ხი და სათვალე...
სოფლად უ−ცებ ღამ−დე−ბა,
შრო−მა−ში და თა−მაშ−ში,
არ გე−წყი−ნოთ დე−დი−კო,
ვერ წა−მო−ვალ ქალაქში!
მალე დი−დი გავხ−დე−ბი,
ერთ შვილს არ დავ−ჯერ−დე−ბით,
თქვენ−თან გა−მო−ვაგ−ზავ−ნი,
რო−ცა და−მი−ბერ−დე−ბით!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები ბებია-ბაბუაზე და ლექსები საბავშვო ბაღზე
 |
ნუციკოელიზბარ გაბუნია |
 |
ის წაიყვანა ოცნებამ მისმაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
საბავშვო ბაღთან დამშვიდობებამზია გოგნიაშვილი |
 |
ლელას და ნიშა ხარის გაბაასებანოდარ დუმბაძე |
 |
მელიანათია აბულაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები ბებია-ბაბუაზე და ლექსები საბავშვო ბაღზე
 |
თვითმცლელიმარი დიერა |
|
დაგიფარავენგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დღიურიშოთა ამირანაშვილი |
 |
დიდი ბებიასოფო გასიტაშვილი |
 |
საზამთრომაია კარსელი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები ბებია-ბაბუაზე და ლექსები საბავშვო ბაღზე
 |
ობოლივაჟა–ფშაველა |
|
ჩვენ, პოეტები საქართველოსიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დედა და პოეტილილი ნუცუბიძე |
 |
მარიამიინგა ქორდელი |
 |
ყინულიდუტუ მეგრელი |
