ნუციკო
- ბე−ბოს ქოლ−გით დავ−დი−ვარ,
არ გე−გო−ნოთ პა−ტა−რა.
წვი−მა ვერ და−მას−ვე−ლებს,
მზე ვერ დამწ−ვავს თა−კა−რა.
- სულ შენს ბე−ბოს ჰგავ−ხარ,
მე−ტყვის ბა−ბუ ოხვ−რით.
ბე−ბოსავით და−დი−ხარ,
ბე−ბოს მიხვრა-მოხვ−რით.
- ვდარ−დობ, რო−ცა ბა−ბუას,
ვხე−დავ, ხელ−ში წამ−ლით.
მინ−და, რომ მო−ვარ−ჩი−ნო
ჩე−მი კარ−გი სწავლით.
აი, ლექ−სიც ვის−წავ−ლე,
ა−თამ−დე−დაც დავთ−ვა−ლე.
ნე−ტა ამ−დენ სწავ−ლა−ში,
მშვე−ლის ბა−ბუს სათვალე?
ბა−ბუ! ამ შენს სათ−ვა−ლეს,
ა−ღარ მი−ვე−კა−რე−ბი;
ეს რამ−დენი მაწ−ვა−ლა,
ა−მატ−კი−ვა თვა−ლე−ბი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სწავლაზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ფისოელიზბარ გაბუნია |
 |
მეოცნებე აფრებითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
წერილი ლაპლანდიიდან ბებიასქეთევან კვიტატიანი |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
 |
მელიანათია აბულაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სწავლაზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
შველიაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
მოწვევა სწავლაზეიაკობ გოგებაშვილი |
 |
*** (ბებო როცა გავაბრაზე)ცირა ტურაშვილი |
 |
შენ თუ იცი...შოთა ამირანაშვილი |
|
ზარიშოთა ამირანაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სწავლაზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
მე შენი ტრფობით ვერ გავძეხვაჟა–ფშაველა |
|
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სწავლა მოსწავლეთადავით გურამიშვილი |
 |
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
|
ჩვენ, პოეტები საქართველოსიგალაკტიონ ტაბიძე |
