ქოლგა-ჯოხი
ბე−ბოს ძვე−ლი ქოლ−გა
კა−რა−და−ზე მოსთქ−ვამს:
-და−ვი−ღა−ლე გდგე−ბით,
და−მას−ვე−ლეთ, ვკვდე−ბი!
მო−მე−ნატ−რა წვი−მა,
ო−ნა−ვა−რი ქა−რი,
მუხ−ლის გაშ−ლა მინ−და,
დავ−ჟანგ−დი−ო, ქა−ლი!
და ერთ დი−ლით ბე−ბომ,
შე−ან−ჯღრი−ა, კარ−გად,
-ქოლ−გად, ა−რა, მაგ−რამ
ხელ−ჯო−ხად კი ვარ−გა!
ხოდა,ახლა, რო−ცა,
გა−რეთ თეთ−რად ბარდ−ნის,
ბე−ბო მე−ზობ−ლებ−ში
ქოლ−გა-ჯოხით და−დის....
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
არა ერთი ორიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მთვარე ჭაშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
 |
აუ, რა თოვლი მოვიდანაზი თარგამაძე |
 |
გაბუტული ნატოელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
დიასახლისი ფერიებისოფია ბარშოვა |
 |
თოვლიანი დილალუარა ჭანტურია |
|
რაც იქნეს – იქნესგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
რატომ?ელენე სალარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
|
ეს მშობლიური ქარიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ციცინომაია კარსელი |
|
თეთრი პელიკანიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ბებია და შვილიშვილიკუკური გოგიაშვილი |
|
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
