გიგის და დათას წერილი ცას

პა−ტივ−ცე−მუ−ლო ცა−ო,
მოგ−მარ−თავთ დი−დი თხოვ−ნით:
გა−მოგ−ვიგ−ზავ−ნეთ ბავშ−ვებს
მო−ნატ−რე−ბუ−ლი თოვლი!

ნუ მო−ი−მარჯ−ვებთ სა−ცერს,
და−უშ−ვით ფთილა-ფთილა,
სა−მი დღე-ღამე ბარდ−ნოს,
ო−ღონდ, ი−ყა−ვით ფრ−თხი−ლად, -

არ შე−ე−რი−ოს წვი−მა,
ცა−ო, თოვლ-ჭყაპით, ა−ბა,
რას ვი−გუნ−და−ვებთ, ან რა
თოვ−ლის ბა−ბუ−ებს დავდგამთ?!

წერილს ხელს ვა−წერთ ქვე−მოთ
ძმე−ბი, - გი−გი და და−თა,
რომ შე−გა−წუ−ხეთ თხოვ−ნით,
დე−დი−კოს−თან ნუ გაგვთქ−ვამთ!