ანანო
მა−მი−კოს ნე−ბი−ე−რა ვარ.
დე−დი−კოს გუ−ლის მა−ლა−მო.
ბა−ბუ−ას მომ−ღე−რა−ლი და
ე−ნა−ჭიკ−ჭი−კა ა−ნა−ნო.
ვი−ცი ვჯი−უ−ტობ ხან−და−ხან,
ზოგ−ჯერ გაბ−რა−ზებთ ძა−ლი−ან.
მაგ−რამ ეს ჩე−მი კი ა−რა,
ჩე−მი ა−სა−კის ბრა−ლი−ა.
ჯერ პატა−რა ვარ, ნუ ღე−ლავთ,
გა−აგ−დეთ ცუ−დი ფიქ−რე−ბი.
და−ი−ცა, გაზრ−და მა−ცა−დეთ,
ნა−ხავთ რა გო−გო ვიქ−ნე−ბი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
ლიმონათინოდარ დუმბაძე |
|
გაზაფხულინოდარ დუმბაძე |
 |
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქეთინოს ვედრება მზისადმინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
წელიწადის დროებიხათუნა გულიაშვილი |
 |
იანესტან კუპრავა |
 |
ასეთი დარი თუ იყო მაშინ?ანა კალანდაძე |
|
ენძელანესტან კუპრავა |
 |
მერცხლებიმარი დიერა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
მზე შინახალხური |
 |
დალი და მანანამანანა ტონია |
 |
მზრუნველი ნუცამანანა ქურდაძე |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
 |
ჩვილინიკოლოზ ბარათაშვილი |
