ანანო
მა−მი−კოს ნე−ბი−ე−რა ვარ.
დე−დი−კოს გუ−ლის მა−ლა−მო.
ბა−ბუ−ას მომ−ღე−რა−ლი და
ე−ნა−ჭიკ−ჭი−კა ა−ნა−ნო.
ვი−ცი ვჯი−უ−ტობ ხან−და−ხან,
ზოგ−ჯერ გაბ−რა−ზებთ ძა−ლი−ან.
მაგ−რამ ეს ჩე−მი კი ა−რა,
ჩე−მი ა−სა−კის ბრა−ლი−ა.
ჯერ პატა−რა ვარ, ნუ ღე−ლავთ,
გა−აგ−დეთ ცუ−დი ფიქ−რე−ბი.
და−ი−ცა, გაზრ−და მა−ცა−დეთ,
ნა−ხავთ რა გო−გო ვიქ−ნე−ბი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
 |
მე გადამარქვან მტირალანაზი თარგამაძე |
 |
აბა, ჩემი რა ბრალია!მარიჯანი |
 |
ბრძენი კაციმანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
ბალი და ლალიმანანა კაკაჩია |
 |
*** (დედა ზღაპარს რომ მიყვება)ცირა ტურაშვილი |
 |
უქნარა ანდრონანა სამხარაძე |
 |
კუ და ლოკოკინასოფო გასიტაშვილი |
 |
პატარა ქირურგინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
ელენე და პეპელამაია წიგნაძე |
|
ლიკა და სარკემანანა ტონია |
 |
ქეთინონოდარ დუმბაძე |
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
