ანანო
მა−მი−კოს ნე−ბი−ე−რა ვარ.
დე−დი−კოს გუ−ლის მა−ლა−მო.
ბა−ბუ−ას მომ−ღე−რა−ლი და
ე−ნა−ჭიკ−ჭი−კა ა−ნა−ნო.
ვი−ცი ვჯი−უ−ტობ ხან−და−ხან,
ზოგ−ჯერ გაბ−რა−ზებთ ძა−ლი−ან.
მაგ−რამ ეს ჩე−მი კი ა−რა,
ჩე−მი ა−სა−კის ბრა−ლი−ა.
ჯერ პატა−რა ვარ, ნუ ღე−ლავთ,
გა−აგ−დეთ ცუ−დი ფიქ−რე−ბი.
და−ი−ცა, გაზრ−და მა−ცა−დეთ,
ნა−ხავთ რა გო−გო ვიქ−ნე−ბი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
მართლა ბუა თუალია კობალაძე |
 |
გაზაფხულის წვიმამზია გოგნიაშვილი |
 |
ჩემი თოფიელენე სალარიძე |
 |
ნაჩუქარი ცხენიდიანა ღვალაძე |
|
ბაქიაშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
ძმებინინია კაპანაძე |
 |
გაზაფხულიმარიამ წიკლაური |
 |
მზე - დედაა ჩემიხალხური |
 |
თებრონეანზორ აბულაშვილი |
 |
ვაშლიმაია კარსელი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ოჯახის წევრებზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები მწერებზე
 |
ქართველი ქალიაკაკი წერეთელი |
|
ტასო ვარ თუ პეპი?!ელენე სალარიძე |
 |
ყველაზე ლამაზომაყვალა მრევლიშვილი |
 |
გაზაფხულია მონატრებალუარა ჭანტურია |
|
სამშობლოს სიყვარულინაზი თარგამაძე |
