ბაბუ!
ბა−ბუ, რაც კი პენ−სი−ა−ზე
გახ−ვე−დი და სახლ−ში ზი−ხარ;
გუ−ლის წნე−ვას რომ უ−ჩი−ვი.
ი−ვარ−ჯი−შე თუ კა−ცი ხარ.
აი, ა−სე - ერ−თი, ო−რი...
მი−დი, ბა−ბუ, მი−დი, ძვე−ლო!
მინ−და, კი−დევ დიდ−ხანს, დიდ−ხანს
ი−ცო−ცხლო და იდღეგრძელო.
მაგრად უნ−და მყავ−დე ბა−ბუ,
მწამს, ა−ღიდ−გენ ჯანმრ−თე−ლო−ბას;
და−გა−ვი−წყდა?! ჩემს ქორ−წილ−ში,
რომ დამ−პირ−დი თამადობას?!
ბებო ამ−ბობს, - ბა−ბუაო,
ბრძე−ნი−ა−ო შე−უცვ−ლე−ლი!
მი−დი, ბა−ბუ, მაშ, ცხოვ−რე−ბას,
ვაჟ−კა−ცუ−რად გა−უ−ძე−ლი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
გაბუტული ნატოელიზბარ გაბუნია |
 |
მთვარე ჭაშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ქოლგა-ჯოხიდიანა ღვალაძე |
 |
კვირა რომ არაშოთა ამირანაშვილი |
 |
ბაბუაჩემილადო ასათიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ჩვენი ბებოლიდა სტვილია |
 |
ნედლი თხილინანა სამხარაძე |
 |
ბუანოდარ დუმბაძე |
|
მზის სადღეგრძელოს მარადი ჭიქითგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ეს წინათ იყოგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
|
ქარი ამწევი ფარდისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩვენ, პოეტები საქართველოსიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩემი ბურთილიდია მეგრელიძე |
 |
ხანჯალსაკაკი წერეთელი |
|
ეს მშობლიური ქარიაგალაკტიონ ტაბიძე |
