ბუ
დღი−სით წიგ−ნებს კი−თხუ−ლობს,
არ შორ−დე−ბა ფუ−ღუ−როს.
ღა−მით გა−რეთ დაფ−რი−ნავს,
ვარსკვ−ლა−ვებს რომ უ−ყუ−როს.
რჩე−ვას ვინც ე−კი−თხე−ბა,
არ ის−ტუმ−რებს უ−ა−რით...
ყვე−ლა−ფე−რი სცოდ−ნი−ა,
მართ−ლა ბრძე−ნი ბუ ა−რის!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე
 |
შავი კატალუარა ჭანტურია |
 |
თხა მაკნატუნანათია აბულაძე |
|
ჩიტილუარა ჭანტურია |
 |
რა ქნას ყვავმანათია ჯანაშია |
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე
 |
ზღვის ცხენინუნუ ჯანელიძე |
 |
წუწკი წრუწუნაბონდო მაცაბერიძე |
 |
ჭ - ინჭრაქალელა გაბური |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ნაძვის ხესთანლელა ცუცქირიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
 |
მტრედიელენე სალარიძე |
 |
ბიჭი, ძაღლი და ბებიანოდარ დუმბაძე |
 |
ლოკოკინავასილ გულეური |
|
ზღარბილუარა ჭანტურია |
