კატისა და თაგვთა შერიგება

თა−გუ−ნე−ბის სო−რო−ში,
ზე−ი−მი−ა ნამდ−ვი−ლი,
დღე−ო−ბა აქვს ცუნ−ცუ−ლას,
ა−უს−რუ−ლეს წა−დი−ლი,

და−პა−ტი−ჯეს ნაც−ნობ−ნი,
და სტუმ−რებ−საც ე−ლი−ან,
გა−ა−კე−თეს სა−დი−ლი,
ძლი−ერ გემ−რი−ე−ლი−ა,

აი,ბატი ტა−სი−კო,
გვი−რი−ლე−ბით მო−ვი−და,
ბე−ბომ თხი−ლი თა−გუ−ნას,
მო−უ−ზი−და ხო−ნი−დან,

ხურ−ჯი−ნით, შიგ კაკ−ლე−ბით,
მო−ცუნ−ცულ−და ციყ−ვი,
ძღარბ−მა ტყი−დან მო−ართ−ვა,
მანჭკ−ვა−რა და ნიყ−ვი.

მზე−სუმ−ზი−რას კა−ლა−თი,
მო−უ−ტა−ნა მუ−რი−ამ,
სთქვა,რომ უნ−და გა−მოთვ−რეს,
ბევ−რი ღვი−ნო ს−წყუ−რი−ა.

სი−მინ−დე−ბის მარცვ−ლე−ბი,
ქერი,შვრია,პური,
და−ა−ყა−რეს ცუნ−ცუ−ლას,
გა−უ−ხა−რეს გუ−ლი.

ხვი−ჩი−ლამ და ვა−რი−კამ,
და−უ−ა−რეს ქარ−თუ−ლი,
იხვ−მა ყვე−ლას ა−ჯო−ბა,
ა−აკვ−ნე−სა ფან−დუ−რი.

სუფ−რა გამ−ხი−ა−რულ−და,
და დავ−ლურ−საც უვ−ლი−ან,
შე−იკ−რი−ბა ზე−იმ−ზე,
ყვე−ლა ში−ნა−უ−რი−ა.

ბევ−რი ღვი−ნო და−ლი−ეს,
გა−ა−ხუ−რეს დღე−ო−ბა,
ი−ცი−ნი−ან, ხუმ−რო−ბენ,
და გა−მარ−თეს ღრე−ო−ბა.

რო−ცა ო−სურს ცეკ−ვავდ−ნენ,
მუ−რი−ა და ტა−სი−ა,
უ−ცებ სო−როს მი−ად−გა,
დი−დი კა−ტა ვა−სი−ა.

ეს რა მუ−სი−კა ა−რის,
რა ხმე−ბი მომ−დი−სო?
მე რად არ დამ−პა−ტი−ჟეს?-
გა−ი−ფხო−რა ფი−სო.

მე−რე ახ−ლოს მი−ვი−და,
იქ−ნებ კა−რი აქვთ ღი−ა−ო,-
სო−რო და−კე−ტილ და−უხვ−და,
მა−შინ კი მორ−თო,- მი−ა−უ−უ−უ−უ−უ!

დაიკნავლა,გაიწელა,
წინ გა−დად−გა თა−თი ერ−თი,
ამ კნა−ვილ−მა შე−ა−ში−ნა,
და−ა−ფე−თა სა−თაგ−ვე−თი.

ვა−სი−ამ უ−თხრა ნა−ზი ხმით,
ყვე−ლა რომ თქვენ−თან მოჰ−ყა−რეთ,
მე რა−ტომ არ დამ−პა−ტი−ჟეთ,
გა−ნა არ ვი−ყავ მოყ−ვა−რე?

ვინ−ცა მტრო−ბას გულ−ში ი−დებს,
ის ბოღ−მი−თა მა−ლე კვდე−ბა,
შე−მო−მიშ−ვით, რომ თქვენს პირმ−შოს,
მი−ვუ−ლო−ცო და−ბა−დე−ბა.

და შე−ებ−რა−ლათ კა−ტუ−ნა,
ყვე−ლა ცრემ−ლებ−მა გა−აღრ−ჩო,
სა−ჩუქ−რად ფი−სომ ცუნ−ცუ−ლას,
მის−ცა წი−თე−ლი ყა−ყა−ჩო.

მი−ა−გე−ბეს ყან−წი უ−ცებ,
მე−გო−ბა−რო შეს−ვი ძვე−ლო!-
ვა−სი−ამ არ და−ა−ყოვ−ნა,
და სთქვა მა−თი სა−დღეგრ−ძე−ლო.

შე−ა−რი−გეს ო−რი მტე−რი,
სიყ−ვა−რუ−ლით უ−ცემთ გუ−ლი,
განდაგა−ნას ნაცვ−ლად ფი−სომ,
და−უ−ა−რა ყაზ−ბე−გუ−რი.

რა კარ−გი−ა შე−რი−გე−ბა,
მშვი−დო−ბა და კე−თილ ძმო−ბა,
კა−ტა თაგვ−საც შესძ−ლე−ბი−ათ
თურ−მე ნაღ−დი მე−გობ−რო−ბა.