შემოდგომა
შე−მო−სუ−ლა შე−მოდ−გო−მა,
ბრო−წე−ულს კრეფს ლა−ლი,
ხი−დან ხე−ზე უ−კი−თხა−ვად
და−ნა−ვარ−დობს ქა−რი.
თე−მო პა−პას დიდ ა−უზ−ში,
ჩა−უს−ხი−ა წყა−ლი,
ქა−რო, ფე−ხი თუ და−გიც−და,
ვა−ი შე−ნი ბრა−ლი.
ბრო−წე−ულს კრეფს ლა−ლი,
ხი−დან ხე−ზე უ−კი−თხა−ვად
და−ნა−ვარ−დობს ქა−რი.
თე−მო პა−პას დიდ ა−უზ−ში,
ჩა−უს−ხი−ა წყა−ლი,
ქა−რო, ფე−ხი თუ და−გიც−და,
ვა−ი შე−ნი ბრა−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
უმაღლეს მწვერვალთა მსუბუქო ღრუბელო!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (თეთრი გოგრა ნიკას უყვარს)ელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
შემოდგომა ტყეშინონა ბეჟანიშვილი |
 |
შემოდგომანანა სამხარაძე |
 |
დედამიწის ლამპაროლუარა ჭანტურია |
 |
შემოდგომაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
„ბატის ჭუკი“მანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
|
ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ბინდი ღამისა გაჰქრაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
როცა დედა მოვამზია გოგნიაშვილი |
