ნაკადული
ტყე და მინდვ−რებს გარს რომ უვ−ლის,
ა−რის ციცქ−ნა ნა−კა−დუ−ლი.
დღე და ღა−მე სი−ა−რუ−ლით,
არ−ვის ახ−სოვს და−ქან−ცუ−ლი.
დამზ−რალ მი−წას მოჰ−ბანს წყლუ−ლებს,
კაცს და ნა−დირს და−არ−წყუ−ლებს.
ბა−ლა−ხი და ყვა−ვი−ლე−ბი
სი−ცხის გა−მო თუ კვნე−სი−ან,
მათ−კენ გარ−ბის ნა−კა−დუ−ლი,
გა−ჭირ−ვე−ბის ტალკ−ვე−სი−ა.
ა−რის ციცქ−ნა ნა−კა−დუ−ლი.
დღე და ღა−მე სი−ა−რუ−ლით,
არ−ვის ახ−სოვს და−ქან−ცუ−ლი.
დამზ−რალ მი−წას მოჰ−ბანს წყლუ−ლებს,
კაცს და ნა−დირს და−არ−წყუ−ლებს.
ბა−ლა−ხი და ყვა−ვი−ლე−ბი
სი−ცხის გა−მო თუ კვნე−სი−ან,
მათ−კენ გარ−ბის ნა−კა−დუ−ლი,
გა−ჭირ−ვე−ბის ტალკ−ვე−სი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
 |
სიცოცხლის სიმღერაგოდერძი ჩოხელი |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
 |
*** (თუ გინდა, რომ პატივს გცემდეს)ხათუნა გულიაშვილი |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
უნდა მოლხენით ცხოვობდეხალხური |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
|
ნაზი არსებალუარა ჭანტურია |
 |
აუტიზმინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
|
ოპუნცია კაქტუსიმანანა ტონია |
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
