მოხუცებული ყმაწვილკაცს
(ექსპრონტად)
ნუ დამ−ცი−ნი, ნუ კოხ−ტა−ობ, ნუ ტრა−ბა−ხობ, ნუ ბაქ−ბუ−ქობ,
მეც დავ−ცი−ნე, ვკოხ−ტა−ობდი, ვტრა−ბა−ხობდი, ვბაქ−ბუ−ქობდი,
მაგ−რამ ახ−ლა დრო−მან კრულ−მან გამ−ტე−ხა და მო−უძ−ლურ−დი.
(ჩემს ხნი−ანს დრო−ში ვთქვი)..
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
დაეხმარეთ თქვენს ოჯახის წევრებს
დაეხმარეთ თქვენს ოჯახის წევრებს პრაქტიკულად, საჭიროების შემთხვევაში, იქნება ეს ფინანსური დახმარება, დახმარება საშინაო საქმეებში თუ სხვა რამ.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
 |
თამარ მეფევ, თამარეხალხური |
|
მამულის სიყვარულიხალხური |
 |
ფშაურიმურმან ლებანიძე |
 |
ნეტავ მალე მივახწევდე მიზანსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველოს მთებშინანა სამხარაძე |
 |
ნეტავი, ბიჭო შენს დედას!ნესტან კუპრავა |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
|
დავბრუნდები და კვლავაც გაგათბობნანა სამხარაძე |
 |
მახარობელიანზორ აბულაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ჩემი ლოცვანიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
|
თავადის ჭ...ძის ასულს, ეკ...ნასნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
განთიადიაკაკი წერეთელი |
 |
ბაიათიალექსანდრე ორბელიანი |
