საქართველოს გაზაფხული
1864; ჟურნალი ცისკარი #4
ას−ფო−დელ−სა და−რაზ−მულ−ნი;
ყვა−ვილთ ს−წყვე−ტენ, ნა−ზათ სტრფო−ბენ,
ყნოს−ვენ სუნ−თა სი−ხა−რულ−ნი.
ნორ−ჩებ−ზე−და გა−ზა−ფხუ−ლი,
დასწრ−წის სუფ−თად ხან დაზ−მუ−ლი,
და−აკვ−დე−ბათ შე−კო−ნი−ლი
მღელ−ვართ სი−ოთ სიყ−ვა−რულ−ნი.
ე−ფირ მდე−ლოს მო−ე−ფინ−ვის
სი−ა−მი−თა შე−ეხ−ვე−ვის,
იქ ფოთ−ლებ−ში მო−იბ−ზინ−ვის
შა−რა−ვან−დი მხი−ა−რუ−ლი.
კარგ−ნი ჩიტ−ნი ჭიკ−ჭი−კო−ბენ,
ხმის წყა−რო−თი მო−ეხ−მო−ბენ.
წვრი−ლად, წყნა−რად გულთ იდ−ნო−ბენ
სურ−ვი−ლი−თა შე−საშქ−რულ−ნი.
მუზ−ნი ე−თერთ ცე−ცხლთ ისვ−რი−ან,
სა−წყალთ ა−მურთ გულს აყ−რი−ან,
სულს შე−წირ−ვით კვლად შესტრ−ფი−ან,
ტრფი−ა−ლე−ბით გა−ბას−რულ−ნი.
ცა, ქვე−ყა−ნა, სუ−ლი−ე−რი,
გა−ზა−ფხულ−სა შე−ე−ხარ−ვის,
ამ დროს რო−მე კა−ციც ბე−რი
მოკვ−დეს, ვფი−ცავ, ცო−დო ა−რის.
თ. ალ. ვახ. ძე ჯ. ორ−ბე−ლი−ა−ნი.
1824 წელ−სა
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
აუხსენით ბავშვს, რომ არ უნდა მისცეს სხვებს უფლება, შეეხონ მის სხეულს, თუ ეს მას არ მოსწონს.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
მოით მიჯნურნობესიკი |
 |
მხიარული ზაფხულიმზია გოგნიაშვილი |
 |
თეთრი პელიკანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ალილომაია კარსელი |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
|
ისევ ოცნება და სიყვარულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მაღლაით მოვლენ ღრუბელნიხალხური |
|
ნარზედ ზმებიბესიკი |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
|
სიმღერა მამულზეხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ამირანივაჟა–ფშაველა |
 |
სუმბული და მწირინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
კატისა და თაგვთა შერიგებამანანა ტონია |
 |
წუხელის ბიჭი დაბადებულაანზორ აბულაშვილი |
