kids.ge logo

საქართველოს გაზაფხული

1864; ჟურნალი ცისკარი #4

ფავორიტებში დამატება
ნიმფ−ნი რხე−ვით სე−ირ−ნო−ბენ
ას−ფო−დელ−სა და−რაზ−მულ−ნი;
ყვა−ვილთ ს−წყვე−ტენ, ნა−ზათ სტრფო−ბენ,
ყნოს−ვენ სუნ−თა სი−ხა−რულ−ნი.

ნორ−ჩებ−ზე−და გა−ზა−ფხუ−ლი,
დასწრ−წის სუფ−თად ხან დაზ−მუ−ლი,
და−აკვ−დე−ბათ შე−კო−ნი−ლი
მღელ−ვართ სი−ოთ სიყ−ვა−რულ−ნი.

ე−ფირ მდე−ლოს მო−ე−ფინ−ვის
სი−ა−მი−თა შე−ეხ−ვე−ვის,
იქ ფოთ−ლებ−ში მო−იბ−ზინ−ვის
შა−რა−ვან−დი მხი−ა−რუ−ლი.

კარგ−ნი ჩიტ−ნი ჭიკ−ჭი−კო−ბენ,
ხმის წყა−რო−თი მო−ეხ−მო−ბენ.
წვრი−ლად, წყნა−რად გულთ იდ−ნო−ბენ
სურ−ვი−ლი−თა შე−საშქ−რულ−ნი.

მუზ−ნი ე−თერთ ცე−ცხლთ ისვ−რი−ან,
სა−წყალთ ა−მურთ გულს აყ−რი−ან,
სულს შე−წირ−ვით კვლად შესტრ−ფი−ან,
ტრფი−ა−ლე−ბით გა−ბას−რულ−ნი.

ცა, ქვე−ყა−ნა, სუ−ლი−ე−რი,
გა−ზა−ფხულ−სა შე−ე−ხარ−ვის,
ამ დროს რო−მე კა−ციც ბე−რი
მოკვ−დეს, ვფი−ცავ, ცო−დო ა−რის.

თ. ალ. ვახ. ძე ჯ. ორ−ბე−ლი−ა−ნი.
1824 წელ−სა

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მშვენიერას ქართველასახ, თუალის ჩინო, შენ ჩუენო ქალო, ქალო ქართუელავ, ეშხის ანთებავ, დაანთე აგრე სურვილი, მნათო, სიყუარულისა გ...მოწვევაჩემო სიცოცხლევ და კვალად მარადა. ეგ შენი სახე ვით დავივიწყო, რომ სადაცა ვარ, ყოველთვის თანმდევს? ვის შევა...მოხუცებული ყმაწვილკაცსრას დამცინი? რას კოხტაობ? რას ტრაბახობ? რას ბაქბუქობ? ნუ დამცინი, ნუ კოხტაობ, ნუ ტრაბახობ, ნუ ბაქბუქობ, მ...რუსთაველ!ყოვლის ზეციურის მადლით გაბრწყინვებულო, და ანგელოზებრ წმინდად ამომსუნთქმელო. ნეტავი მითხრან, ანუ ზეცითგანა...ვერის სასაფლაოწავა, წაიღებს სოფელი დროსა, მზის ჩახლებს ზედა მიმომტირალსა, იმის მზგავსვე დროს გადმოსცემს კაცზედ კვალად ი...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026