საქართველოს გაზაფხული
1864; ჟურნალი ცისკარი #4
ას−ფო−დელ−სა და−რაზ−მულ−ნი;
ყვა−ვილთ ს−წყვე−ტენ, ნა−ზათ სტრფო−ბენ,
ყნოს−ვენ სუნ−თა სი−ხა−რულ−ნი.
ნორ−ჩებ−ზე−და გა−ზა−ფხუ−ლი,
დასწრ−წის სუფ−თად ხან დაზ−მუ−ლი,
და−აკვ−დე−ბათ შე−კო−ნი−ლი
მღელ−ვართ სი−ოთ სიყ−ვა−რულ−ნი.
ე−ფირ მდე−ლოს მო−ე−ფინ−ვის
სი−ა−მი−თა შე−ეხ−ვე−ვის,
იქ ფოთ−ლებ−ში მო−იბ−ზინ−ვის
შა−რა−ვან−დი მხი−ა−რუ−ლი.
კარგ−ნი ჩიტ−ნი ჭიკ−ჭი−კო−ბენ,
ხმის წყა−რო−თი მო−ეხ−მო−ბენ.
წვრი−ლად, წყნა−რად გულთ იდ−ნო−ბენ
სურ−ვი−ლი−თა შე−საშქ−რულ−ნი.
მუზ−ნი ე−თერთ ცე−ცხლთ ისვ−რი−ან,
სა−წყალთ ა−მურთ გულს აყ−რი−ან,
სულს შე−წირ−ვით კვლად შესტრ−ფი−ან,
ტრფი−ა−ლე−ბით გა−ბას−რულ−ნი.
ცა, ქვე−ყა−ნა, სუ−ლი−ე−რი,
გა−ზა−ფხულ−სა შე−ე−ხარ−ვის,
ამ დროს რო−მე კა−ციც ბე−რი
მოკვ−დეს, ვფი−ცავ, ცო−დო ა−რის.
თ. ალ. ვახ. ძე ჯ. ორ−ბე−ლი−ა−ნი.
1824 წელ−სა
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ასწავლეთ ბავშვს, გააანალიზოს მედიაში გავრცელებული ინფორმაცია და გამოყოს სანდო წყაროები არასანდოებისგან.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
სამშობლოს სიყვარულინაზი თარგამაძე |
 |
ცხენობანაშიო მღვიმელი |
 |
სატრფოსაკაკი წერეთელი |
 |
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
 |
არ უკიჟინო, სატრფოო, შენსა მგოსანსა გულისთქმანიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
|
ყველაზე ძლიერიშოთა ამირანაშვილი |
 |
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
|
ერთი ხუთზენაზი თარგამაძე |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ენძელანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
ხანჯალსაკაკი წერეთელი |
 |
ეკლიანი მეგობარიმანანა ტონია |
 |
ნუგეში მგოსნისავაჟა–ფშაველა |
 |
*** (ათხოვებენ კუს სპილოზე)ქეთევან კვიტატიანი |
|
მთათ მითხრეს...ვაჟა–ფშაველა |
