kids.ge logo

კავკაზის მთები მაშუკის მთიდგან

ფავორიტებში დამატება

1861; ჟურნალი ცისკარი #12

(ფანტაზია, როცა ახლად გათენდება)

«აგერ საგულოვნო, რა მზე ამოელვარდება!
ნუ საასპარეზო დღე, ვითარ მოებზადება,
მაგრამ აღარავინ არარიან შეჯავშნილ-შეზოსტრილნი,
და მოოქროვილის მუზარადებით მოხდენილნი,
რათა ძველებრივ მეჩოგნება ასტყდებოდეს,
რომ ცხენთა ნქრევა გადმოსიმოვნებოდეს,
ვით ფრილოს ქვეშ მჯდომარესა, დამგრილებდეს ქარი,
და მერის მხრივ ჩარდახიდამა მშვენირი ქალი,
დამარცხებისა ჯილდოსა გაღებს,
და ჭაბუკს ყელზედ გადაავლებს დამღიმარი.
მაშინ მითხარი, ვითარ ბედნირი იქნები შენ ჭაბუკო?»

დღეს დილით, ამ გაკამკამებულს, ცის მოლაჟვარდულობაში,
დავინახავ იქით შორსა, იმ ჰარობაში,
კავკაზიის ბორცვთ მოკიდურთა, თავის ქედებით;
თავის დახავსებულის თეთრის წვერებით,
რომელზედაც მზის შარავანდი დანებირობს,
და ღვთაბის გამოსახული დიდება,
მეტის დაშვენებით, ზედ რო განისვენებს»

«ბრუტოს, ბრუტოს! შემოვყურებ შენს თოვლიანს სპეტაკოვნებასა:
შენს გამომჭვრეტს მობზინვარობასა და შენს ამაყად მოღერებასა!
კავკაზიის მთებს შორის თვით მოყელყელაოდ,
და გმირ-ფალავნებრივ რო შემოგიცრცვია ღრუბელი,
ვით ვიღასაც შეერკინო ტიტველი!»

«იქით მოძმე შენი, მყინვარე მთა აწოდვილი,
ხელსა გაწვდენს მკლავ გაშლილი,
შენთანა სწორად - შენებრ უშიშრად -
შენებრ აღმართული, და სდგას შენებტ განძვინებული,

რათა თოვლების ზვავები შეიგლიჯოთ,
და ღრიღლოვანს ღრანტეებში გადმონარცხოთ,
ზარ ახდილის გრგვინვის შეძრწუნებით,
რომ შვილნი თქვენნი წარმოსთქმიდნენ გაკვირვებით,
და იტყოდნენ თავიანთ სახლელობაში,
რომელთ გაშტერებით შეჰყურებდნენ მათ მოანბეთა
ვით შეხეთქეთ ზვავნი, ანუ ხებაბი როგორ ჩამოხერგეთ.»

«აგერ ბორცვთ კლდები კავკაზო და ფრილონი,
მდუმარ დაყმენდილნი სვავნი, ზედ რო დაჰფართობენ,
და გაფაციცებულის თვალით მძოვრსა ეძებენ,
რათა ჩალუკმონ და ჩაგემონ.»

«აგერ შორს შეღრმაბულნი შენი ხებაბი:
სადაც ყურთ ხმა აღარ ისმის, მკვირცხლთ მდინარეთ ვარვარებით,
რომელ მთაში თავს მოიკვლენ ზვირთი ზვირთზე ქაფთ ჩქარებით.»

«შენი არ თანასწორი, გრძლად გადაჯაჭვილება,
შავ ზღვით კასპადმდე, იმისი მოფერხულება,
მოტაცებს გონებას, გაწოლილო კავკაზო!
რომელზედაც მისნი ქალნი დათამაშობთ ნაზნო, და შექცევით დასეირნობთ.
მეც თქვენს ძმასა გადამიტანთ, მის შეკრულებაში და მის შეჭმუხვნილებაში:
ჯერ მე თქვენთან ვმუსაფობ, ლამაზ ახალ მოლზე;
მოლზე მსხდომარენი და წმიდას მოწანწკარეს წყაროს პირზე,
მესმის თქვენი სანუგეშო სიტყვანი!
მიამბობთ თქვენსა ანბავსა აქამომდე.
კარგო ქალებო ვინ გითხრათ ეგ? —
რის მამაპაპის სიტყვაო ეს.
შემდგომ მიბრძანებთ და თქვენი ნებისამებრ
თქვენგნით წავალ კავკაზის ბორცვების ქედებზე;
თუ ნება მეცით, მაშ რაღათ გამამატანთ ცრემლსა,
ცრემლსა გულის საკვლავსა? —
სდუმთ ქალებო? მაგ დადუმებამ ხომ სულ გამიქრო,
ვაი ჩემს თავს, ახლა გამიწყრებით და მიბრძანებთ:
წადი, წადი ეხეტე იმ მთებზედა რას დასდეო.
რახ ასე, მაშ წავალ ისევ, წავალ მის კლდეებზე,
რომელზედაც დავნადირობ ჯიხვთ რქიანთა;
ეგრეთა ვდევნი დიდრონთ ირმებს ქორბუდიანთა,
და ნებისამებრ მიმოვირები, მთით მთაზედ,
მთის ზეფიროსის, მორბედობის სიმოვნით....»

«მიყვარს შენი შენზედ შეკმაზულნი ღრუბელნი,
როდისაც არაზმულებრივ შემოგემართების,
და წყნარ-დაზანტებით, რო გცოცავს ზედ და განგერთხმის.»

«მიყვარს შენნი დაგუნდებულნი ბნელნი ღრუბელნი,
უფრო მაშინ, — მალანაზდნი ელვარებანა რო დაგეგრაგნება.»

«მიყვარს კავკაზო, შენი ესრეთი ცეცხლებრ აღლაშქრულება,
და შენი ძახილით ადრტვინვებული ღაღადება,
ნამეტნავად მაშინ, ოდეს ცის საყვირნი დაგყივის შენ,

«სად ერთ საყდრად სუფევ, კავკაზიის თან შეზრდულო,
და ერთი მუცლის ძმა არარატო!
გემდური და შემომძახე, — სად განშორებულხარ, —
შუბ დაყრდნობილს თეთრ დევსავით, რო გაველებულხარ,
რათა უამხანაგოთ იდგე და უმეგობროდ?
სტირდე, სტირდე დაობლებული შე არარატო;
შენსა ძმასა მხარს არა უშვენებ და ხწუხ მარტო,
გადმობუკე მაინც არარატო და აღზარი
გი წარღვნის მოწამე, არარატზედ დამდგარი,
ნოეს კიდობანი იგი,
რომელიცა გადმოვიდეს ჩემთან, სწრაფის ქროლვით;
ჩემს მშობელს ქვეყნად, ჩემს გადასაყვანად,
რომ მისი ჰარი, ბუნება, წყალი კიდევ განვიცადო,
და კუკლუცნი ქალნიც ვნახო:
სულზედ უფრო სულის სულნი იგინი!....
თორემ ბედმან მომწყლა; აღარ მახსოვან ისინი მე,
შენ არარატო! წმინდა იკობის ტარბნი
მაინც გამოგზავნე, ჩემი სულისაგან მკალნი
შემუხრონ და მოსპონ, არარატო, არარატო!»
«ახ! ჩემო საყვარელო კავკაზო!
რა წადილით საყვარელო,
რამედ ძლირის ვნებით სასურველო!....,
კავკაზო მშვენირო, და კავკაზო განსაცვიფრებელო!
შენ თეთრ ფრთოსანი ორბი გამომიფრინე,
და თან შენი საცხობა გამოტანე;
რადენის წლების მკვარდს გულზედ, ფრთებით დამნიოს:
უკვდავებად მივიღო და კვალად გამომაცოცხლოს...
გესმის ძველთ უძველესი კავკაზო,
და პირველ ქმნულ კაცათ ბუნებათა ბუდეო!
მე ვარ ძე შენი, — ძე შენი კავკაზო,
და ძველ ივერინელი ქართველი,
რომელიცა ამით მოვამაყობ!
შენ გემგოსნი,
შენ გინატრებ,
შენ შეგამკობ,
შენ შემოგტრფი,
შენ თაყვანსა გცემ მოწიწებით,
და ახლა ვეღარცკი ვიჭერ, რომ არ შემოგტირო,
საცოდავად და მწარად!...
ახ! ვის უთხრა? — ესე ცრემლი რას ჩატანს თვის უფსკრულში.....
რომლისაც მის აზრი გალობს გლოვითა,
მარად ღვთის წინა დაობლებული.
ხომ ჩემი გესმის. — მაშ გულს არ ილმობ? ჰოი შენ ღმერთო!»

თ. ალექსანდრე ვახტანგის ძე ჯ. ორბელინი.

1839-სა წელსა.
15-ს სეკტემბერს.
ქ. პიტიგორსკს.
1839 წ.

ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!

ავტორის შესახებ

ალექსანდრე ორბელიანის სხვა ლექსები:

რუსთაველ!
ყოვლის ზეციურის მადლით გაბრწყინვებულო,
და ანგელოზებრ წმინდად ამომსუნთქმელო....
შორიდგან
სოფელმან მიმაგდო ყარიბობასა,
გარნა სახე შენი ვით ვცე თმობასა?...
მშვენიერას ქართველას
ახ, თუალის ჩინო, შენ ჩუენო ქალო,
ქალო ქართუელავ, ეშხის ანთებავ,...
უეცარი შეხვედრა
შეხვდნენ ჭვრეტად ქალ-ყმათ თვალნი,
ორთავ ეცათ ტრფობის ძალნი....
თეჯლიში
განაცვიფროს წამსა შევხვდი მფრინავსა,
წინათ სული გრძნობდა ვნახე, სინაძეს,...
„ფუტკარი“
ნახატის ავტორი:
ნატალი ცვარიანი (6 წლის)

დაამატე შენც
decoration

ვიდეო ლექსები

ბავშვების მიერ გაცოცხლებული ალექსანდრე ორბელიანის ლექსი „კავკაზის მთები მაშუკის მთიდგან“. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის ვიდეო, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე ის სხვებსაც!

გამოგვიგზავნე შენი ვიდეოც
 

ნახატი ლექსები

ლექსზე „კავკაზის მთები მაშუკის მთიდგან“ ბავშვებს მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ლექსების თემაზე რაიმე დახატული, გაუზიარე ის სხვებს!

გამოგვიგზავნე შენი ვიდეოც
 
„კაკტუსი“
ნახატის ავტორი:
ნატალი ცვარიანი (6 წლის)

დაამატე შენც
decoration

სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან

დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები

მანანა ტონია
მეხანძრე სპილო

მანანა ტონია

გუდაც უკვე მობრძანდა,
რომ გიამბოთ ზღაპარი,...
თამარ ფხაკაძე
ციყვი და ხავსისქუდა კაცუნა

თამარ ფხაკაძე

უღრან,
უღრან,...

უფრო მცირე ზომის ლექსები

ხალხური
გადაიარე, ღრუბელო

ხალხური

გადაიარე, ღრუბელო,
ნუ მაიყოლებ ავსაო,...
ქეთევან კვიტატიანი
*** (თეთრი კაბა მაცვია)

ქეთევან კვიტატიანი

თეთრი კაბა მაცვია,
ვინ მაჩუქა რა ვიცი, ...
გივი ჭიჭინაძე
ნამი

გივი ჭიჭინაძე

როდის ჩნდება, იცით, ნამი?
მხოლოდ ღამით, შუაღამით....
მზია გოგნიაშვილი
წიგნი

მზია გოგნიაშვილი

უვიცობა დევგმირსაც
მიწაზე დაანარცხებს,...
აკაკი წერეთელი
ჭაღარა

აკაკი წერეთელი

ის აღარა ვარ, რაც ვიყავ,
ძნელი ყოფილა ჭაღარა......

უფრო დიდი ზომის ლექსები

ბესიკი
ასპინძის ომზედ

ბესიკი

ასპინძის მიწა გიწამებს, -
ურგებ არს ჩემგან თქმულები! ...
ილია სიხარულიძე
თითების დავა

ილია სიხარულიძე

ერთხელ თითნი წაიკიდნენ,
ჰქონდათ ცხარე დავა,...
გივი ჭიჭინაძე
ტყუილების წვიმა

გივი ჭიჭინაძე

აპრილის თვე დამდგარიყო,
ყინვა-სუსხი გამქრალიყო....
ბესიკი
„ან“-ზე სით მოხვალ

ბესიკი

ათინად სიბრძნის-შემკრები
აზიად ვმგზავრობ არესა; ...
გივი ჭიჭინაძე
ასოხატულა კუნწულები

გივი ჭიჭინაძე

არჩევანი, არადანი.
ალამს ახვევს ალამდარი....
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2012 - 2020