kids.ge logo

კ. ბ. მ - სას

ფავორიტებში დამატება
ნუ, ნუ მაყ−ვედ−რი, რომ ყო−ველს ჩვენ−განს
ხელ−სა ვაწვ−დი−დი მე−გობ−რო−ბი−სას,
რომ უ−არვ−ყოფ−დი ჩემთ მოძ−მეთ შო−რის
სუ−ლის სიმ−დაბ−ლეს, შხამ−სა მტრო−ბი−სას...
მე კაცთ სი−კე−თის მხურ−ვა−ლე რწმე−ნა
ჭირ−ში თუ ლხინ−ში წინ მი−მიძ−ღო−და...
გუ−ლი, თრო−ბი−ლი მის წმინ−და მად−ლით,
ჭკუ−ის ცივს თათ−ბირს ე−ურ−ჩე−ბო−და.
ნუ მე−უბ−ნე−ბი, რომ ი−გი ი−ყო
უ−გუ−ნუ−რე−ბა და ცდო−მი−ლე−ბა, —
ო−ღონდ კვლავ მო−მე: ის ცდო−მა მი−ჯობს,
ვიდ−რე უც−დო−მი გა−მოც−დი−ლე−ბა!
დავ−კარ−გე ი−გი!.. აწ მის დამ−კარ−გავს
უ−მადლ, უ−ნუ−გეშ მივის-ღა გუ−ლი...
უ−მი−სოდ გუ−ლი ცი−ვი−ა, ბნე−ლი,
ვი−თა სად−გუ−რი გა−უქ−მე−ბუ−ლი.
ნე−ტა მას, ვი−საც იმ რწმე−ნის შუ−ქი
ერ−თხელ მა−ინ−ცა გულ−სა ჰფე−ნი−ა!
უფ−რო ნე−ტა მას, ვისც სა−მა−რემ−დე
გუ−ლით რწმე−ნი−ლი გულს−ვე შთე−ნი−ა!
ნუ, ნუ მაყ−ვედ−რი, რომ ყო−ველ ჩვენ−განს
ხელ−სა ვაწვ−დი−დი მე−გობ−რო−ბი−სას,
რომ უ−არვ−ყოფ−დი ჩემთ მოძ−მეთ შო−რის
სუ−ლის სიმ−დაბ−ლეს, შხამ−სა მტრო−ბი−სას!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

გაზაფხულიტყემ მოისხა ფოთოლი, აგერ მერცხალიც ჭყივის, ბაღში ვაზი ობოლი მეტის ლხენითა სტირის. აყვავებულა მდელო, აყვავ...გაზაფხულიტყემ მოისხა ფოთოლი, აგერ მერცხალიც ჭყივის, ბაღში ვაზი ობოლი მეტის ლხენითა სტირის. აყვავებულა მდელო, აყვავ...გუთნის დედაერთს ბედ ქვეშა ვართ, ლაბავ, მე და შენ, წილად გვარგუნეს შავი მიწა ჩვენ. ერთგულად ვჭიმოთ ჭაპანი ჩვენი, უსიხ...ელეგიამკრთალი ნათელი სავსე მთვარისა მშობელს ქვეყანას ზედ მოჰფენოდა და თეთრი ზოლი შორის მთებისა ლაჟვარდ სივრცეში...ნანანანა, შვილო, ნანინა! ნეტა რამ შეგაშინა? რაზედ შეჰკრთი, მტირალნი რისთვის მომაპყარ თვალნი? ჯერეთ ხომ შენი ბ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026