ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?
რა−საც ვმსა−ხუ−რებთ, მას ერთ−გუ−ლად კვლავ ვემ−სა−ხუ−როთ,
ჩვენ წმინ−და სი−ტყვა უ−ში−შა−რად მოვ−ფი−ნოთ ხალხ−ში
ბო−როტთ საკ−ლა−ვად, — მათ სულთ-ხდომის სე−ირს ვუ−ყუ−როთ.
თუ კაც−მა ვერ სცნო ჩვე−ნი გუ−ლი, ხომ ი−ცის ღმერთ−მა,
რომ წმინ−და ა−რის განზ−რახ−ვა და სურ−ვი−ლი ჩვე−ნი:
აგ−ვი−ყო−ლი−ა სიყრ−მი−დან−ვე ჩვენ ქართვ−ლის ბედ−მა
და და−ე გვძრა−ხონ, — ჩვენ მის ძებ−ნით დავ−ლი−ოთ დღე−ნი.
ჩემ−ზედ ამ−ბო−ბენ: „ის სი−ა−ვეს ქართვ−ლისას ამ−ბობს,
ჩვენს ცუდს არ მა−ლავს, ეგ ხომ ცხა−დი სიძულვილია!”
ბრიყვ−ნი ამ−ბო−ბენ, კარ−გი გუ−ლი კი მა−შინ−ვე სცნობს —
ამ სი−ძულ−ვილ−ში რა−ო−დე−ნიც სიყ−ვა−რუ−ლი−ა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ასწავლეთ ბავშვს, განასხვავოს ფაქტები მოსაზრებებისგან და სანდო წყაროები არასანდო წყაროებისგან.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
ია და პეპელალუარა ჭანტურია |
|
შვლის ნუკრის ჩივილილუარა ჭანტურია |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მეკვლენაზი კილასონია |
 |
ჯარისკაციზაქარია შერაზადაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
 |
მამალისა და კრუხის წაკიდებაბონდო მაცაბერიძე |
 |
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
 |
ზამთრის პირიცირა ტურაშვილი |
 |
ჩემი ლიმონათიმაია წიგნაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძის საფლავზედაკაკი წერეთელი |
 |
კირკიტელა კაკალიგივი ჭიჭინაძე |
|
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ერთგულებამაია მიქაია |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
