დათვი და ტურა
ვე−ბერ−თე−ლა ღი−პი ა−დევს
და ძლივს და−დის დათ−ვი მუ−რა,
რით მუშ−ვე−ლო? გულ−ში ფიქ−რობს,
ერ−თი ტყის ე−ქი−მი ტუ−რა.
ბევ−რი ფიქ−რის შემ−დეგ ტუ−რამ,
და−თუ−ნი−ას მის−ცა რჩე−ვა:
ს−თხო−ვა უნ−და მო−ი−შა−ლო,
ეს უ−ზო−მო ჭა−მის ჩვე−ვა.
ხში−რად უნ−და ი−ვარ−ჯი−შო,
სწო−რი კვე−ბაც გარ−გებს დი−დად,
მეგობარო,ამის შემ−დეგ
ი−ბაჯ−ბა−ჯებ ძალ−ზე მშვი−დად.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები შრომაზე
 |
კუელიზბარ გაბუნია |
 |
კულუარა ჭანტურია |
 |
არწივის ბრძანება #1ნოდარ დუმბაძე |
 |
საახალწლო კარნავალზემორის ფოცხიშვილი |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები შრომაზე
|
ზღარბსელიზბარ გაბუნია |
|
არწივილუარა ჭანტურია |
 |
შავი და თეთრი კატამანანა კაკაჩია |
|
შაშვილუარა ჭანტურია |
|
შოშიალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები შრომაზე
 |
ისევ შენ, ისევ, ქალაოვაჟა–ფშაველა |
|
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
 |
ტყის ზეიმიმანანა ქურდაძე |
 |
ბედაურიმაყვალა მრევლიშვილი |
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
