საქართველო

ვი−საც უყ−ვარს სა−კუ−თა−რი სამ−შობ−ლო და მინდორ-ველი,
ვინც არ უნ−და ი−ყოს ი−გი - ფი−ნე−ლი თუ ინ−დო−ე−ლი,
ვინც გლე−ხი−ა,
ვინც მუ−შა−ა,
ვინც სი−მართ−ლის მძებ−ნე−ლი−ა -
სა−ქართ−ვე−ლო არ უყ−ვარ−დეს - ყოვ−ლად შე−უძ−ლე−ბე−ლი−ა!

კი−დევ უფ−რო, კი−დევ უფ−რო ი−ღორ−ძი−ნე, სა−ქართ−ვე−ლო,
კი−დევ უფ−რო ბევ−რი შვი−ლი გა−მო−ზარ−დე სა−სა−ხე−ლო,
კი−დევ ერ−თი რუს−თა−ვე−ლი,
კი−დევ ერ−თხელ ა−ამ−ღე−რო;
შენც ი−ხა−რო -
ჩვენც გვა−ხა−რო, -
გამხ−ნევ−დე და გაგ−ვამხ−ნე−ვო,
გე−ვა−ლე−ბა,
სა−ქართ−ვე−ლოვ!
შე−გიძ−ლი−ა,
სა−ქართ−ვე−ლოვ!
გა−გი−მარ−ჯოს,
სა−ქართ−ვე−ლოვ!