ამბავს ავწერ ადრინდელსა
აღმ−კუ−ლე−ბის აღმ−კო−ბა−სა,
ბ. ბულ−ბულ ბევ−რად ბუ−დო−ბა−სა,
ბე−დი−სა−გან ბი−რე−ბა−სა,
გ. გულთ ძგე−რა−სა გიშ−რი−სა−გან,
გლო−ნი−სა−გან გო−დე−ბა−სა;
დ. დრო−ი−ა−ნათ და−წე−რა−სა
დიდ−სა დავ−წერ დი−დო−ბა−სა!
ე. ე−თე−რი−ვით ე−ლით ენ−თებს,
ე−კე−თე−ბის, ე−ტურ−ფე−ბის,
ვ. ვი−სა ვარდ−სა ვე−სუ−რო−დი,
ვნა−ხე ვა−შად ვა−სურ−ვებ−დის;
ზ. ზურ−მუხ−ტი−თა ზარ−ქაშ−თა−გან
ზრზო−ლე−ბი−თა ზრზი−ა−ლებ−დის,
ჱ. ჱე−რო−ბი−თა ეს−რეთ ერ−თობს,
ჱ, სა−მო−თხეს ე−და−რე−ბის!
თ. თვა−ლო−ბა და თმა-თხზულობა
თა−მა−შობ−დის თა−ვად თებ−თა,
ი. ირ−მი−სა−ებრ ი−წყუ−რო−ბა,
ის−ტუ−რო−ბა ინ−დო−ელ−თა;
კ. კე−თი−ლო−ბით კე−კე−ლა−ობს,
კა−ე−შანს კრავს კარგ კო−როლ−თა;
ლ. ლა−ლებ−რი−ვი ლო−ყა ლოშ−ნით
ლერ−წამ ლალს−თა ლა−ლო−ბა−თა.
მ. მუ−დამ მსუ−რის მე−ფეს−თა−ნა
მყო−ფო−ბა და მდგომ−რე−ო−ბა,
ნ. ნორ−ჩი−სა−გან ნე−ბო−ბა−ი,
ნარ−ნა−რი−თა ნა−რე−ო−ბა,
ო. ორთ ოქ−სი−ონთ ორ−ხო−ო−ბა,
ო−რო−ლი−თა ო−ნა−რო−ბა,
პ. პი−რი−სა−გან პრ−წყინ−ვა−ლო−ბა,
პა−ლატ−თა−გან პუ−რე−ო−ბა.
ჟ. ჟა−მე−ბის−გან ჟრჟი−ნო−ო−ბა,
ჟრე−ლო−ბა−სა ჟრი−ა−ლობ−დის,
რ. რუსთ−ველ−თა−გან რი−გი−ა−ნად,
რა−ბა−მა−ბად რო−ნი−ნობ−დის;
ს. სუმ−ბულ−თა−გან სი−რი−ნო−ზი
სარ−დი−ო−ნად სრი−ა−ლობ−დის,
ტ. ტრფი−ა−ლო−ბა ტა−ნა−დი−სა,
ტურ−ფო−ბი−თა ტარ−ტა−რობ−დის!
უ. უტრ−ფი−ა−ლეს−სა უფ−როს−სა
უ−მე−ტეს უ−ქებ ულ−ვაშ−სა,
ფ. ფერ−თა ფა−ქიზ−თა ფლო−ბა−სა,
ფერ−თა ფა−ი−ფორ ფრო−ბა−სა,
კ. ქალ−თა−გან ქე−დის ქე−ბა−სა,
ქურ−ციკ−თან ქა−მან−დო−ბა−სა,
ღ. ღაწვ−თა ღე−ბილ−თა ღელ−ვა−სა,
ღა−ლი−ას ღა−დღა−დე−ბა−სა.
ყ. ყირ−მიზ ყელ−სა ყვე−ლა−ყა−სა
ყან−დობს ყუ−ში ყვე−ლა−კა−ი;
შ. შუბლ−თა შუ−ქი შე−მო−ად−გა,
შა−ბაშ შვე−ნის შუ−ბო−ბა−ი;
ჩ. ჩი−ნი ჩინ−თა ჩე−ნილ−თა−გან,
ჩე−ნილ ა−რის ჩუ−ქო−ბა−ი,
ც. ცი−თა ცრო−ბა, ცი−ა−გო−ბა,
ცხა−დი ცრო−ბა, ცი−რო−ბა−ი.
ძ. ძვირ-ძირობა ძღვე−ნე−ბი−სა
ძნე−ლად, ძნი−ად ძი−ა−ნობ−დის;
წ. წერ−წე−ტო−ბა წე−ნე−ბი−სა
წალ−კოტს წი−ნა წარ−მორ−ბო−დის.
ჭ. ჭეშ−მა−რი−ტი ჭა−ბუ−კო−ბა,
ჭვრტი−ა−ლი−თა ჭვი−რა−ობ−დის,
ხ. ხორ−ხით ხვნე−შა - ხათ−რო−ბი−თა
ხა−ნო−ბი−თა ხარ−ხა−რობ−დის.
ჴ. ჴელ−ნი ჴრმო−ბენ ხა−რე−ბა−სა,
ჴოჴი−თა−ცა ჴა−რე−ბა−სა,
ჯ. ჯიმ−შით ჯი−ნო−ბას ჯე−რო−ბას,
ჯერ−ნი−სა−ებრ ჯა−რო−ბა−სა,
ჰ. ჰა−ერ−თა−გან ჰალ−ნო−ბა−სა,
ჰე−როვ−ნო−ბით აღმს−თო−ბა−სა,
ჵ. ჵორ−ბებ−თა−გან ჵო−რო−ბა−სა,
ჵო−მე−რის−გა−ნა ჵო−რო−ბა−სა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
მხარი დაუჭირეთ მათ რომ გახდნენ დამოუკიდებლები
ბავშვმა სკოლამდელ ასაკშივე უნდა ისწავლოს დამოუკიდებლად მოქმედება. სახლში თქვენ შეგიძლიათ მას მოსწმინდოთ პირი, დააბანინოთ ხელები ჭამის ან თამაშის შემდეგ. თუმცა, ბავშვი ამგვარად განებივრებული ვერ იქნება სკოლაში. მაშასადამე, აუცილებელია ასწავლოთ ზოგიერთი რამ და მოამზადოთ სკოლაში წასვლამდე. ამ პატარა ნიუანსების სწავლება განაპირობებს პასუხისმგებლობის გრძნობის ამაღლებას, რაც ბავშვს ცხოვრების განმავლობაში დაეხმარება.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
მოგონებავაჟა–ფშაველა |
 |
ცრემლთა მდინარებესიკი |
|
მზე-ჭაბუკ ორბელიანზედბესიკი |
 |
დილა ასე დაიწყეთამარ ფხაკაძე |
 |
მელას ფუჭი ოცნებამანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ვარდს სიყვარული ეწვიაქეთევან კვიტატიანი |
 |
ქარილუარა ჭანტურია |
 |
დღეგრძელობის წამალიმორის ფოცხიშვილი |
 |
წრუწუნა და ფისოელიზბარ გაბუნია |
 |
ომი საქართველოს თავად-აზნაურ-გლეხთა პირისპირ დაღისტნისა და ჩეჩნელთა, წელსა 1844-სნიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მხიარული ზღაპარი ნოტებზემანანა ტონია |
|
კახეთსვაჟა–ფშაველა |
|
ბუნების გლოვავაჟა–ფშაველა |
 |
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
