ზამთარი
ზამთ−რის პირ−ზე ფოთ−ლე−ბი
ფიფ−ქე−ბი−ვით სცვი−ვა.
გა−შიშვ−ლე−ბულ ხე−თა ტკი−ვილს
უ−თა−ნაგრძ−ნობს დილა.
გა−შიშვ−ლე−ბულ ხის ტო−ტებს,
მა−ლე თეთ−რად და−ა−თოვს,
თოვ−ლი, ყინ−ვა და−ი−პყრობს
სა−ნამ მზე არ გააქრობს.
მზის სხი−ვე−ბის ელ−ვა−რე−ბას
ვე−ღარ უძ−ლებს ზამ−თა−რი;
სულ რომ ყინ−ვამ ი−ბა−ტო−ნოს,
ა−ბა მა−სე სად ა−რის?!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
 |
ზამთარილილი ნუცუბიძე |
 |
გალიალუარა ჭანტურია |
 |
თოვლიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ზამთარიედუარდ უგულავა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
მობრძანდება დეკემბერინესტან კუპრავა |
 |
დაუვიწყარი დეკემბერინანა სამხარაძე |
|
ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
მერე რა თუ ცივასოფო გასიტაშვილი |
 |
ვაშლის ხეფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ზამთარზე
 |
ჩემი პირველი თოვლიმაია წიგნაძე |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
თოვლაობაიროდიონ ევდოშვილი |
 |
ვიცანი, ღმერთო, სამყაროვაჟა–ფშაველა |
 |
თოვლიგალაკტიონ ტაბიძე |
